การฝึกตน (ทมะ)-๔

สามเณรรูปหนึ่งเป็นศิษย์พระสารีบุตร
ออกไปบิณฑบาตกับพระสารีบุตร
ในระหว่างทางได้เห็นชาวนาไขน้ำเข้านา 
ช่างศรดัดลูกศร ช่างไม้ถากไม้ให้ตรง
สารเณรได้ความคิดตามแนวพระพุทธพจน์ว่า
“บัณฑิตทั้งหลายย่อมฝึกตน
(อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา)”
ท่านจึงขออนุญาตพระสารีบุตรกลับวัด
ไปบำเพ็ญสมณธรรม
ได้สำเร็จอรหัตตผลเช้านั้นเอง
(อรรถกถาธรรมบท ภาค ๔ หน้า ๕๐๘-๕๐๙)

เมื่อได้บรรลุอรหัตตผลแล้ว
เรียกว่าได้ขึ้นถึงยอดแห่งความสุข
พ้นจากทุกข์ทางใจโดยประการทั้งปวง
ทั้งนี้ ย่อมมีได้ด้วยการฝึกตน
หรือฝึกอินทรีย์นั่นเอง

ในที่บางแห่ง เช่น อินทรียภาวนาสูตร
มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์
พระพุทธเจ้าได้ตรัสถามอุตรมาณพ
ศิษย์ของพราหมณ์คนหนึ่งว่า
“อาจารย์ที่เป็นพราหมณ์ของเธอ
มีการสอนในเรื่องการฝึกอินทรีย์
และการอบรมอินทรีย์อย่างไร”

อุตรมาณพผู้เป็นศิษย์ตอบว่า
อาจารย์ของเขาได้สอนเรื่องการอบรมอินทรีย์ว่า
ไม่พึงดูรูปด้วยตา ไม่พึงฟังเสียงด้วยหู
ไม่พึงดมกลิ่นด้วยจมูก เป็นต้น

พระพุทธเจ้าตรัสว่า
“ถ้าอบรมอินทรีย์แบบนี้
คนตาบอดหูหนวก
ก็อบรมอินทรีย์ได้ดีกว่าคนที่มีหู มีตา”

======================

#แหล่งเกิดแห่งความสุข(สุขสมุทัย)
#อาจารย์วศิน อินทสระ

ภาพ พระเจ้าล้านทอง วัดพระแก้วเชียงราย

ART OF BUDDHA