ขยะสังคม (๑๒)

———-

เรื่องนี้เคยโพสต์เป็นเรื่องยาวตอนเดียวจบมาแล้ว 
………………………..

เมื่อหลายวันก่อน (๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๒) ผมอ่านโพสต์ของญาติมิตรท่านหนึ่ง ท่านได้รับกระทบเรื่องบางเรื่องตรงกับที่ผมเคยเขียนไว้-คือเรื่องนี้

ผมย้อนกลับไปอ่านดู ก็เลยเกิดความคิดเอามาโพสต์ให้อ่านกันอีกที แต่จะขอแบ่งเป็นตอนๆ สั้นๆ เพื่อสะดวกแก่การอ่าน

——————————————————–

ในฐานะสมาชิกของสังคม-ชุมชน ทุกคนมีหน้าที่ปฏิบัติตามกฎกติกาของสังคม คือไม่ทำสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร ที่ผิด ที่ชั่ว โดยเฉพาะการกระทำที่ปรากฏต่อสายตาสาธารณชน

ไม่มีสมาชิกคนไหนมีสิทธิ์ทำสิ่งที่ไม่ดี แล้วห้ามไม่ให้คนอื่นเข้ามายุ่ง

คำอ้างที่ว่า “ไม่ใช่เรื่องของชาวบ้าน ไม่ต้องมาเสือก” นั้น ต้องถือว่าเป็นคำกล่าวที่วิปริตผิดธรรมอย่างยิ่ง

ถ้าคุณไปอยู่ป่าหิมพานต์ ทำอะไรก็ไม่มีชาวบ้านเขาอยากตามเข้าไปเสือก

แต่เพราะคุณยังอยู่ในสังคม ในชุมชน เมื่อทำไม่ดี ก็หนีไม่พ้นที่ผู้คนต้องมีสิทธิ์เข้ามาเสือกในฐานะเขาก็เป็นสมาชิกของชุมชนนั้นคนหนึ่งเหมือนคุณนั่นแหละ

เราขาดคนกล้าที่จะสวนกลับแบบนี้
เหมือนคนเอาขยะมาทิ้งเรี่ยราด แล้วไม่มีใครเก็บ

การสวนกลับเพื่อให้คนที่ทำไม่ดีเกิดสำนึก แล้วงดเว้นการกระทำที่ไม่ดีไม่ถูกต้อง นั่นคือการช่วยกันเก็บขยะสังคมออกไป

เราไม่เคยสอน ไม่เคยเน้นท่าที่แบบนี้ให้กันและกัน

แต่กลับปล่อยให้คนไม่ดีทำไม่ดีได้ตามสบาย แล้วพากันยอมรับว่า “ไม่ใช่เรื่องของชาวบ้าน อย่าเข้าไปเสือก”

ท่าทีแบบนี้ ไม่ใช่อะไรเลย

มันคือการช่วยกันทิ้งให้ขยะเรี่ยราดกลาดเกลื่อนอยู่ในสังคมต่อไปนั่นเอง

ลองถามตัวเองเถิดว่า ใครทิ้งขยะไว้ตรงนี้?

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
๑๖ สิงหาคม ๒๕๖๒
๑๒:๔๗