ไพรวัลย์ วรรณบุตร

ประเด็นที่น่าเศร้าของบ้านเราก็คือว่า เรามีสำนักข่าวและสื่อจำนวนมาก ที่ไม่มีความเป็นกลางมากพอ และบางครั้งก็ใช้วิธีการชี้นำสังคม ด้วยการพาดหัวข่าว หรือใช้คำเขียนข่าวที่ไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง ซึ่งเป็นเรื่องของการสร้างความเข้าใจผิดให้กับคนที่เสพข่าว

อย่างเรื่องที่พระตักอาหารฉันในบาตร นี่ก็เหมือนกัน คือคุณไม่เข้าใจว่า การฉันลักษณะนี้มันไม่ใช่แบบเดียวกันกับบุพเฟ่ต์อย่างที่ฆราวาสทาน

คือของพระนี่ อาหารทุกอย่างแม้จะถูกจัดเรียงไว้ในถาด แยกประเภทอย่างเรียบร้อย ก็จะต้องมีชาวบ้านประเคนถวาย ผ่านตัวแทนของคณะสงฆ์ก่อนหน้านั้น พระสงฆ์ที่เหลือจึงจะสามารถเดินไปเลือกอาหารใส่บาตรมาฉันได้

แล้วการเลือกอาหาร คือเลือกครั้งเดียว ฉันหนเดียว บาตรเดียว ไม่เหมือนกับชาวบ้านที่อาจแยกกันได้ หรือพออาหารหมดแล้วจะลุกไปตักหรือเติมได้อีก แบบนี้พระทำไม่ได้ เรื่องนี้คนก็ไม่เข้าใจ

ขนาดอาตมาให้สัมภาษณ์กับสื่อช่องหนึ่งนะ พูดละเอียดมาก แต่ดูเหมือนว่าเขาก็ยังจะตะแบงและนำเสนอข่าวด้วยความอคติอยู่เช่นนั้นเอง

แค่ใช้คำว่าบุพเฟ่ต์ มันก็ทำให้คนส่วนใหญ่เกิดความเข้าใจที่ผิดได้แล้ว เพราะบุพเฟ่ต์ในความหมายของชาวบ้านกับของพระมันต่างกัน

อาตมาจึงอยากจะขอย้ำให้มากนะว่า อย่าทำให้ความเกลียดมันกลายเป็นความอคติไปเสียหมด ไม่ชอบอะไรก็ได้ แต่เหลือเหตุผลเอาไว้วิเคราะห์เอาไว้พิจารณาบ้าง