คาถากันขโมย

แปลกตาจนจำแทบไม่ได้

คาถากันขโมยเป็นภาษาบาลี มีข้อความที่ถูกต้องตามต้นฉบับ (ดูภาพประกอบ) ดังนี้ –

…………..

เขียนแบบบาลี :

ฆเฏสิ ฆเฏสิ กึการณา ฆเฏสิ อหํปิ ตํ ชานามิ ชานามิ.

เขียนแบบคำอ่าน :

ฆะเฏสิ ฆะเฏสิ กิงการะณา ฆะเฏสิ อะหังปิ ตัง ชานามิ ชานามิ.

…………..

คาถากันขโมยนี้มีที่มาจากคัมภีร์ธัมมปทัฏฐกถา เรื่องพระจูฬปันถกเถระ เรื่องอย่างย่นย่อว่า มาณพคนหนึ่งไปเรียนวิชาที่เมืองตักสิลา แต่เป็นคนหัวทึบเรียนอะไรก็ไม่รู้เรื่อง อาจารย์สอนคาถาให้บทหนึ่ง กลัวศิษย์จะลืมจึงสั่งว่าให้หมั่นท่องทบทวนเสมอ กลับถึงบ้านเมืองจะได้เอาไว้ใช้เลี้ยงตัว มาณพเคารพคำอาจารย์สั่ง นึกได้ตอนไหนก็ท่องตอนนั้น

วันหนึ่งตื่นขึ้นมากลางดึก ก็ท่องคาถาดังๆ พอดีว่าขโมยกำลังจะงัดบ้าน ขโมยได้ยินคาถานั้นก็เผ่นหนีไป

จึงถือกันว่าคาถานี้เป็นคาถากันขโมย

ที่มา: คัมภีร์ธัมมปทัฏฐกถา ภาค 2 หน้า 84

…………..

คาถากันขโมย 
แปลเป็นไทยแบบยกศัพท์ :

ตฺวํ อันว่าท่าน ฆเฏสิ จงพยายาม 
ตฺวํ อันว่าท่าน ฆเฏสิ จงพยายาม 
ตฺวํ อันว่าท่าน ฆเฏสิ จงพยายาม กึการณา เพราะเหตุไร 
อหํปิ แม้อันว่าข้าพเจ้า ชานามิ ย่อมรู้ ตํ การณํ ซึ่งเหตุนั้น 
อหํ อันว่าข้าพเจ้า ชานามิ ย่อมรู้.

…………..

แปลเป็นไทยโดยอรรถ :

ท่านพยายามไปเถิด พยายามไปเถิด 
เพราะเหตุไรท่านจึงพยายาม 
แม้ข้าพเจ้าก็รู้เหตุนั้นอยู่ รู้อยู่

…………..

แปลเป็นภาษาชาวบ้าน :

พยายามไปเถอะพยายามเข้าไป
ข้ารู้ว่าแกพยายามจะทำอะไร
ข้ารู้นะ

…………..

ผู้เขียนบาลีวันละคำอ่านพบ “พระคาถากรึงงานให้สำเร็จ” ในหนังสือเล่มหนึ่ง (ดูภาพประกอบ) บอกไว้ดังนี้ –

…………..

พระคาถากรึงงานให้สำเร็จ
(ของานสำเร็จ)

คะเตสิก คะเตสิก คะเตสิก, 
กรึงสะระณัง อะหังปิดหู อะหังปิดตา อะหังปิดใจ, 
ชานามิ นะ ชานามิ, 
ขอให้อยู่กับที่ อยู่ตรงนี้ อยู่ดีดี อยู่ด้วย, 
นะโมพุทธายะ นะชาลีติ สิทธัตถะ ฯ

…………..

อ่าน “พระคาถากรึงงานให้สำเร็จ” แล้วเทียบกับ “คาถากันขโมย” เราท่านคงจะพอได้คำตอบว่า ทำไมคำบาลีที่เป็นคาถาอาคมต่างๆ ก็ดี คำบาลีที่เอามาพูดกันในภาษาไทยก็ดี จึงมักจะแปลกประหลาดมหัศจรรย์ยิ่งนัก

เช่น “ฆเฏสิ” เป็น “คะเตสิก” “อะหังปิ ตัง” เป็น “อะหังปิดตา” เป็นต้น

และน่าเสียดายที่ “นักเรียนบาลี” ของเรายอมแพ้ “นักเลงบาลี” กันหมดสิ้น

ควรจะถามกันว่า นี่เราเรียนบาลีกันไปทำไม?

…………..

ดูก่อนภราดา!

ท่องคาถากันขโมยไว้เสมอ
อย่าเผอเรออีกด้วยช่วยคาถา
คำก็เพี้ยนเขียนก็ผิดบิดตำรา
อนิจจาอนิจจังขลังจริงจริง