ตุ๊กแกร้อง ๘ ครั้ง

1. หกไหลจีนหนึ่งรู้ ตำรา
เมืองนอกเล่ามา ดังนี้
แสดงนิมิตพรรณนา คุณโทษ
ดีชั่วกำหนดชี้ เหตุด้วยตุ๊กแก

2. ตุ๊กแกร้องครบห้า เรือนใด
คนผู้อยู่ภายใน จักร้อน
ทุกข์ทับคับแคบใจ ตรอมเศร้า
เสียทรัพย์หลบหนีส้อน โทษแท้จำถึง

3. ตุ๊กแกร้องหกครั้ง ดังประสาน
คนอยู่จักพรากสถาน เพราะหนี้
ตนโรงทรัพย์ศฤงคาร เขาแย่ง หมดเฮย
เหลือแต่คนเลี่ยงลี้ หลบทิ้งถิ่นไป

4. ตุ๊กแกร้องเจ็ดครั้ง ดั่งดี
ทุนทรัพย์ในเรือนมี หยิบใช้
ฝูงชนห่อนยายี ดูหมิ่น ทวงนา
เป็นสุขแสวงหาได้ ไม่ต้องยืมเขา

5. ตุ๊กแกนิมิตร้อง แปดวาร
สมบัติทรัพย์ศฤงคาร มากไซร้
เหลือกินเก็บประกอบการ พานิช กรรมนา
เป็นสุขหาเมียได้ ไม่ต้องหยิบยืม

6. เก้าทีอุโฆตร้อง คราวเดียว
ดังเพราะไม่แหบเหี่ยว ครบถ้วน
เจ้สัวใหญ่โตเทียว ใครห่อน เสมอนา
ยศมากศักดิ์สูงล้วน เลิศแท้บุญเขา

7. ผิร้องหย่อนหว่าห้า จัญไร
อุปัทวะโพยภัย จักต้อง
ทุกข์โศกโรคภายใน มูลมาก
กายพิบัติขัดข้อง แทบต้องขอทาน

8. กร็อด ๆ สั่นแรกนั้น มิเอา
เอาแต่เสียงเฉิดเฉลา กึกก้อง
ตุ๊กแกโหดโฉดเขลา เสียงแหบ เครือนา
ห่อนเสนาะเพราะต้อง ถูกถ้วนดังประสงค์

9. ออด ๆ ครางคั่นนั้น ห่อนประสงค์
เอาแต่ร้องตรง ๆ จึงได้
ผิคั่นนับแต่คง ตอนแรก นั้นนา
เป็นตุ๊กแกชั่วไซร้ ไม่ต้องตำนาน
แก็แก็เบาแหบร้อง ในคอ
อย่านับผสมต่อ ติดเข้า
เอาแต่เสียงดังพอ สมศัพท์
หลอนลีบบีบเลี้ยงเล้า ชั่วร้ายอัปรีย์

หนึ่งสองสองหนึ่งแท้ ปีมะแม
ตำรับเรื่องตุ๊กแก เกิดขึ้น
เจ้าของชื่อเดิมแล จีนหก ไหลนา
กายจิตคิดจะมึนตื้น อยู่บ้านสำเพ็ง
มาบวชพูดเล่าให้ เราฟัง
กาลล่วงมาภายหลัง แต่งไว้
มะแมชั่งเหมือนครั้ง เดิมก่อน
เอกทวิติตรีไซร้ ศกให้ปีเขียน

(ตำราทายเสียงร้องตุ๊กแกนี้ พระราชนิพนธ์ของสมเด็จกรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์)