ทวดึงสกรรมกรณ์  กรรมกรณ์  ๓๒  ประการ (ทวัติงสะ, พัตติงสะ ๓๒)

  1. กสาหิปิ ตาเฬนฺเต                     โบยด้วยแส้บ้าง
  2. เวตฺเตหิปิ ตาเฬนฺเต                  โบยด้วยหวายบ้าง
  3. อฑฺฒทณฺฑเกหิปิ ตาเฬนฺเต      ตีด้วยกระบองสั้นบ้าง
  4. หตฺถมฺปิ ฉินฺทนฺเต                     ตัดมือบ้าง
  5. ปาทมฺปิ ฉินฺทนฺเต                      ตัดเท้าบ้าง
  6. หตฺถปาทมฺปิ ฉินฺทนฺเต              ตัดทั้งมือทั้งเท้าบ้าง
  7. กณฺณมฺปิ ฉินฺทนฺเต                    ตัดหูบ้าง
  8. นาสมฺปิ ฉินฺทนฺเต                      ตัดจมูกบ้าง
  9. กณฺณนาสมฺปิ ฉินฺทนฺเต             ตัดทั้งหูทั้งจมูกบ้าง
  10. พิลงฺคถาลิกมฺปิ กโรนฺเต      ลงกรรมกรณ์วิธี  “หม้อเคี่ยวน้ำส้ม”  บ้าง  (คือต่อยขมองออกแล้วเอาคีมคีบก้อนเหล็กแดงใส่ลงไปให้มันสมองเดือดพลุ่งขึ้นเหมือนน้ำส้มเดือดล้นหม้อ)
  11. สงฺขมุณฺฑิกมฺปิ กโรนฺเต           ลงกรรมกรณ์วิธี  “ขอดสังข์”  บ้าง  (คือตัดหนังเพียงจอนหูควั่นไปให้รอบแล้วรวบผม  (สำหรับคนผมยาว)  ผูกเป็นขมวดแล้วเอาไม้สอยยกขึ้นให้หนังหลุดเลิกขึ้นมาทั้งผม  แล้วเอาทรายหยาบขัดกะโหลกศีรษะล้างให้ขาวดังสังข์)
  12. ราหุมุขมฺปิ กโรนฺเต      ลงกรรมกรณ์วิธี  “ปากราหู”  บ้าง   (คือเอาขอเกี่ยวปากให้อ้าแล้วจุดไฟในปากนั้น  อีกนัยหนึ่ง  เอาสิ่วตอกแต่จอนหูเข้าไปทะลุปาก  โลหิตไหลออกมาเต็มปาก  ดูปากอ้าแดงดังปากราหู)
  13. โชติมาลิกมฺปิ กโรนฺเต      ลงกรรมกรณ์วิธี  “มาลัยไฟ”  บ้าง  (คือเอาผ้าชุบน้ำมันพันทั่วตัวแล้วเอาไฟจุด)
  14. หตฺถปฺปชฺโชติกมฺปิ กโรนฺเต      ลงกรรมกรณ์วิธี  “คบมือ”  บ้าง  (คือเอาผ้าชุบน้ำมันพันนิ้วทั้ง ๑๐ แล้วเอาไฟจุด)
  15. เอรกวฏฺฏิกมฺปิ  กโรนฺเต        ลงกรรมกรณ์วิธี  “ริ้วส่าย”  บ้าง  (คือเชือดหนังลอกออกเป็นริ้ว ๆ  ตั้งแต่ใต้คอลงไปถึงข้อเท้า  แล้วเอาเชือกผูกฉุดให้เดิน  นักโทษเหยียบริ้วหนังของตัว  ก็ล้มคลุกคลานไปกว่าจะตาย)
  16. จีรกวาสิกมฺปิ กโรนฺเต        ลงกรรมกรณ์วิธี  “นุ่งเปลือกไม้”  บ้าง  (คือเชือดหนังเป็นริ้ว ๆ อย่างบทก่อน  แต่ทำเป็นสองตอนแต่ใต้คอถึงเอวตอนหนึ่ง  แต่เอวถึงข้อเท้าตอนหนึ่ง  ริ้วหนังตอนบนห้อยคลุมลงมาปิดกายตอนใต้เอว  ดูดังนุ่งเปลือกไม้)
  17. อเณยฺยกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “ยืนกวาง”  บ้าง  (คือเอาห่วงเหล็กสวมข้อศอกทั้งสอง และเข่าทั้งสองให้โก้งโค้งลงกับดิน  เอาเหล็กสอดตอกตรึงไว้  เป็นกิริยาว่าสัตว์ ๔ เท้า  แล้วก่อไฟล้อมลนไปกว่าจะตาย)
  18. พลิสมํสิกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “เกี่ยวเหยื่อเบ็ด”  บ้าง  (คือเอาเบ็ดมีเงี่ยงสองข้างเกี่ยวตัวดึงเอาหนังเนื้อและเอ็นออกมาให้หมด)
  19. กหาปณกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “เหรียญกษาปณ์”  บ้าง  (คือเอามีดคมค่อยเฉือนเนื้อออกเป็นแว่น ๆ  ขนาดเท่าเงินเหรียญจนกว่าจะตาย)
  20. ขาราปฏิจฺจกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “แปลงแสบ”  บ้าง  (คือสับฟันเสียให้ยับทั่วกายแล้วเอาแปรงหรือหวีแข็งชุบน้ำแสบ (น้ำเกลือ น้ำด่าง น้ำกรด)  ขูดถูไปให้หนังเนื้อเอ็นขาดหลุดออกมาหมด  เหลือแต่กระดูก)
  21. ปลิฆปริวฏฺฏกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “กางเวียน”  บ้าง  (คือให้นอนตะแคงแล้วเอาหลาวเหล็กตอกตรงช่องหูทะลุลงไปตรึงแน่นอยู่กับดิน  แล้วจับเท้าทั้ง ๒ ยกเดินเวียนไป)
  22. ปลาลปีฐกมฺปิ กโรนฺเต            ลงกรรมกรณ์วิธี  “ตั่งฟาง”  บ้าง  (คือเอาลูกบดศิลากลิ้งทับตัวบดให้กระดูกแตกป่น  แต่ระวังไม่ให้หนังขาดแล้วจับผมรวบยกขะย่อน ๆ  ให้เนื้อรวมกันเข้าเป็นกอง  จึงเอาผมนั่นแหละตะล่อมเข้าวางไว้เหมือนตั่งทำด้วยฟางสำหรับเช็ดเท้า)
  23. ตตฺเตนปิ เตเลน  โอสิญฺจนฺเต               ราดด้วยน้ำมันเดือด ๆ บ้าง
  24. สุนเขหิปิ ขาทาเปนฺเต                 ให้สุนัขทึ้งบ้าง  (คือขังสุนัขให้อดหิวหลายวันแล้วปล่อยให้ออกมารุมทึ้ง  พักเดียวเหลือแต่กระดูก)
  25. ชีวนฺตมฺปิ สูเล  อุตฺตาเสนฺเต            ให้นอนหงายบนหลาวทั้งเป็น ๆ บ้าง  (ตรงกับที่กฏหมายเก่าเรียกว่าเสียบเป็น)
  26. อสินาปิ สีสํ  ฉินฺทนฺเต                      ตัดศีรษะด้วยอาบบ้าง 

วิธีลงกรรมกรณ์ในพระสูตรนี้กล่าวเพียง ๒๖   แต่ในที่อื่นและที่รู้กันโดยมากถึง ๓๒ เรียกว่า  ทวดึงสกรรมกรณ์  คือเพิ่มขึ้นอีก ๖  ดังนี้คือ

  1. เอาขวานผ่าอก
  2. แทงด้วยหอกทีละน้อยกว่าจะตาย
  3. ขุดหลุมฝังเพียงเอว เอาฟางสุมครอกด้วยไฟพอหนังไหม้  เอาไถเหล็กไถ
  4. เชือดเนื้อออกมาทอดให้กินเอง
  5. ตัดหรือแหวะปาก
  6. จำ ๕ ประการไว้ในคุก