สิทธิสัตวชน

————

สิ่งหนึ่งที่ขาดหายไปจากสังคมไทย-หรืออาจจะรวมทั้งสังคมมนุษย์-ก็คือ การที่ผู้ใหญ่อบรมสั่งสอนเด็กให้รู้จักดีชั่ว ถูกผิด คุณโทษ ควรไม่ควร

เมื่อครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านสามารถดุด่าว่ากล่าวเฆี่ยนตีเด็กในหมู่บ้านได้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นลูกหลานหรือมิใช่ก็ตาม

เด็กรุ่นผมถูกสอนว่าเจอคนเฒ่าคนแก่ที่ไหนให้ยกมือไหว้เหมือนไหว้พระ

ผมจำได้ว่าเคยเห็นท่านผู้เฒ่าคนหนึ่งซึ่งบ้านอยู่หัวบ้านไปยืนเอ็ดตะโรอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ท้ายบ้าน-ที่ลูกสาวบ้านนั้นตื่นสาย หุงข้าวใส่บาตรไม่ทัน

“หุงข้าวใส่บาตรยังไม่ทัน แล้วมึงจะไปทำมาหากินอะไรทันชาวบ้านเขา อี…”

ผู้ใหญ่สมัยโน้นตีเด็ก-แม้ไม่ใช่ลูกหลาน-มีแต่คนขอบคุณที่ช่วยอบรมสั่งสอนลูกเขา

ยิ่งครูด้วยแล้ว ศักดิ์สิทธิ์เสียยิ่งกว่าพ่อแม่

สมัยนี้กลับตาลปัตร ครูตีเด็ก เป็นเรื่อง แทบว่าครูจะต้องเอาดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมาเด็ก

“ฉันเลี้ยงลูกฉันมา ไม่เคยตีสักแปะ”

พ่อแม่สมัยนี้จะพูดอย่างนี้ด้วยความภูมิใจ

คงมีงานวิจัยหลายร้อยเล่มเกวียนรับรองว่า การตีเด็กไม่ช่วยทำให้เด็กเป็นคนดี

และคงมีงานวิจัยอีกหลายร้อยเล่มเกวียนรับรองว่า เด็กสามารถเป็นคนดีได้เองโดยไม่ต้องมีใครอบรมสั่งสอนหรือดุด่าว่ากล่าว

ตกมาถึงศตวรรษนี้ ไม่ใช่เฉพาะการตีเด็กเท่านั้นที่เป็นสิ่งต้องห้าม

แม้การดุด่าว่ากล่าวอบรมสั่งสอนก็กำลังจะกลายเป็นสิ่งต้องห้ามไปด้วยอีกแล้ว

เพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งที่ขาดหายไปจากสังคมไทย-หรืออาจจะรวมทั้งสังคมมนุษย์-ก็คือ การที่ผู้ใหญ่อบรมสั่งสอนเด็กให้รู้จักดีชั่ว ถูกผิด คุณโทษ ควรไม่ควร

ขาดหายไปจนกระทั่งเด็กสมัยนี้อ้างสิทธิมนุษยชนที่เด็กร่างขึ้นเองว่า –
เด็กมีสิทธิ์ที่จะไม่ต้องฟังคำสั่งสอนของผู้ใหญ่
และผู้ใหญ่ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาอบรมสั่งสอนเด็ก
แม้ว่าผู้ใหญ่นั้นจะเป็นพ่อแม่ของเด็กเองก็ตาม

ยิ่งถ้าไม่ใช่พ่อแม่ญาติพี่น้องด้วยแล้ว
ใครไปอบรมสั่งสอนเด็กเข้า
จะถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนเลยทีเดียว

———————

ถ้าแนวคิดเช่นนี้ระบาดเข้าไปในวัด จะเกิดอะไรขึ้น?

ถ้าพระเณรสมัยใหม่เข้าใจว่า พระอุปัชฌาย์อาจารย์ไม่มีหน้าที่จะต้องมาอบรมสั่งสอนอะไรให้ตน

เจ้าอาวาสไม่มีสิทธิ์จะมาชี้แนะอะไรทั้งสิ้น

ยิ่งพระลูกวัดด้วยกันด้วยแล้ว อย่าแหยม

ถ้าแนวคิดเช่นนี้ระบาดเข้าไปในวัด จะเกิดอะไรขึ้น?

———————

ความจริงอย่างหนึ่งของสังคมสัตว์ก็คือ –
สัตว์ไม่มีการอบรมสั่งสอนดีชั่ว ถูกผิด คุณโทษ ควรไม่ควรให้แก่กัน

ดังนั้น จึงเป็นที่หวังได้อย่างมั่นใจว่า – 
ในอนาคตอันไม่ไกล 
พฤติกรรมของมนุษย์จะใกล้เคียงกับสัตว์มากยิ่งขึ้น 
จนถึงระดับที่ไม่สามารถแยกได้ว่า —
นอกจากลักษณะทางกายภาพแล้ว 
มนุษย์กับสัตว์ต่างกันอย่างไร

………….

วันที่ ๕๑ เบื้องหน้าแต่พรรษากาล

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
๑๖ กันยายน ๒๕๖๑
๑๐:๒๘