จนแต่กาย แต่ไม่จนใจ

บางคนทํางานหาเงินเพื่อให้ร่ำรวย มีฐานะทัดเทียมคนอื่นในสังคม อยากมีบ้านหลังโต มีรถหรูๆ ขับ แม้จะต้องกู้หนี้ยืมสิน ผ่อนบ้านผ่อนรถก็ยอม เพราะคนอื่นไม่รู้ว่าเราผ่อนหรือเปล่า บางคนยังชอบพูดอวดรวยให้คนอื่นได้ยินอีกด้วย

 

ความร่ํารวยทําให้เราอยู่ดีมีสุขก็จริง แต่ถ้าเรายังเครียดกับงาน หงุดหงิดวิตกกังวลตลอดเวลา เราจะไม่มีความสุขกับเงินที่หามาได้เลย ยิ่งนานไปสุขภาพก็ยิ่งแย่มากขึ้น

 

เราเอาเวลาไปแลกกับงาน เอางานไปแลกกับเงิน แต่เอาเงินไปแลกกับเวลาที่หมดสิ้นไปแล้วไม่ได้และมนุษย์เราก็แปลก ทํางานหาเงินเพื่อใช้เงินมารักษาสุขภาพของตัวเองอีกทอดหนึ่ง อย่างนี้เรียกว่า หาเงินให้หมอใช้

 

บางคนมีกินมีใช้พอเพียง อยู่อย่างประหยัด มีความสุขกับการทํางานที่สามารถบําเพ็ญทาน ศีล และภาวนาควบคู่กันไป เขาพยายามขัดเกลาจิตของตัวเองให้ค่อยๆ หมดจดจากความโลภ โกรธ หลง ในขณะเดียวกันก็สั่งสมปัญญาภายในคือวิปัสสนา

 

บุคคลเช่นนั้นเรียกว่า จนแต่กาย แต่ไม่จนใจ เพราะเขาสั่งสมอริยทรัพย์ให้เพิ่มพูนในชาตินี้และอริยทรัพย์นั้นก็จะติดตามเขาไปในภพต่อๆ ไปแน่นอน