ทองย้อย แสงสินชัย

เมตไตรย

อ่านว่า เมด-ไตฺร

“เมตไตรย” บาลีเป็น “เมตฺเตยฺย” อ่านว่า เมด-เต็ย-ยะ
ผู้รู้บอกว่า รากศัพท์มาจาก “มิตฺต” = ผู้รักใคร่กัน, เพื่อน, มิตร หรือ “เมตฺตา” = ความรัก, ความเป็นเพื่อน, ความเห็นอกเห็นใจกัน, ความเป็นมิตร, การเอาใจใส่ช่วยเหลือผู้อื่
สรุปความหมายของ “เมตฺเตยฺย” คือ เกี่ยวกับความรัก, ความเมตตา, ความปรารถนาดีหวังดีต่อกัน, ความเป็นเพื่อนรักกัน

“เมตฺเตยฺย” เขียนอิงสันสกฤตเป็น “เมตไตรย” เป็นพระนามของพระพุทธเจ้าที่จะมาตรัสรู้ในอนาคต คนไทยนิยมเสริมพระนามเป็น “พระศรีอริยเมตไตรย”
“ศรี” บาลีเป็น “สิริ” = มิ่ง, สิริมงคล, ความรุ่งเรือง, ความมีเดช, ความสว่างสุกใส, ความงาม, ความเจริญ
“อริย” เขียนอิงสันสกฤตเป็น “อารย” = เจริญ, ประเสริฐ, ถูกต้อง, ดี, ดีเลิศ

“พระศรีอริยเมตไตรย” หรือ “พระศรีอารยเมตไตรย” (โปรดสังเกต ถ้า อ- ต้อง -ริย, ถ้า อา- ต้อง -รย) มีความหมายว่า “พระพุทธเจ้าผู้มีเมตตาอันประเสริฐเป็นมิ่งมงคล” นิยมเรียกสั้นๆ ว่า “พระศรีอารย์” (พระ-สี-อาน) ความจริง “ศรีอารย์” เป็นสร้อยเสริม พระนามจริงคือ “เมตไตรย”
ว่ากันว่าในยุค “พระศรีอารย์” โลกมนุษย์จะอุดมสมบูรณ์ และมีความสุขที่สุด

: ยุคพระศรีอารย์มีจริง ถ้ามนุษย์มองสรรพสิ่งว่าเป็น “เพื่อนรักของเรา”

—————–
ลักษณะเฉพาะของรูปพระศรีอารย์ ก็คือ เป็นรูปพระสาวก (เศียรไม่มีเกตุมาลา) และถือบริขารลักษณะเป็นตาลปัตรบังหน้า

—————–
(ตอบคำถามของ ปริญญ์ สระปัญญา)