สมเกียรติ พลเดชอุดมคุณ

ประโยชน์ระหว่างศีลหมวดทุกะที่ว่าด้วยอาทิพรหมจริยกศีลและอภิสมาจารยกศีล กับหมวดจตุกกะที่ว่าด้วยจตุปาริสุทธศีล 4 มีปาติโมกข์สังวรศีลเป็นต้น ซึ่งทั้งสองหมวดต่างก็มีประโยชน์บอกกาลที่ควรมีด้วยกันทั้งนั้น แล้วกาลที่ว่านั้น แต่ละหมวดสำคัญช่วงกาลไหน กาลนั้นๆ ของศีลหมวดนั้นๆ มีประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติอย่างไร?

ศีลหมวดทุกะที่ว่านั้น ควรมีเป็นอุปนิสัยก่อนการปฏิบัติ เพื่อความสะดวก คือคล่องตัว เพราะสร้างสมความละเอียดอ่อนโยนให้แก่จิตไว้ เวลาปฏิบัติกรรมฐานจึงไม่มีการฝืนใจ เหมือนเช่นผู้มีจิตหยาบ แข็งกระด้าง

ส่วนศีลหมวดจตุกกะที่ว่านั้นควรมีเป็นนิสัยขณะปฏิบัติ เพื่อความบริสุทธิ์หมดจด เพราะจะกันกิเลสไม่ให้อิงอาศัยการปฏิบัติ อันจะส่งผลให้ปัญญารอบรู้ชัดตามความเป็นจริงได้

ผู้ปฏิบัติที่ต้องการประโยชน์ทั้ง 2 กาล และผลลัพธ์ทั้ง 2 ประการ พึงให้ความสำคัญกับศีลทั้ง 2 หมวดดังกล่าวเถิด

(สาระจากคัมภีร์นิสสยอักษรปัลลวะ อักษรสิงหล อักษรขอม อักษรธรรมล้านช้าง)