พาหุสัจจะ ๒

๑. อนาคาริยพาหุสจฺจ ความเป็นพหุสูตของฝ่ายบรรพชิต.

๒. อาค่ริยพาหุสจฺจ ความเป็นพหุสูตของฝ่ายฆราวาส

อนาคาริยพหุสูต หมายเอาการได้ยิยได้ฟัง และการเรียนซึ่งพระปริยัติธรรม คือ นวังคสัตถุคาสนา (ดู
หมวด ๙) แล้วทรงจำไว้ได้ สามารถกล่าวและบอกคนอื่นได้ด้วย อาคาริยพหุสูต หมายเอาการได้ยินได้
ฟัง และการเรียนซึ่งศิลปวิทยาอันมีในภายนอกพระพุทธศาสนา จนมีความรู้เฉลียวฉลาด สามารถใช้
ศิลปวิทยานั้นให้เป็นประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่นได้ฯ

(มังคลัตถทีปนี ปฐม ภาค หน้า ๑๓๖)

สิปปะ ๒

๑. อนาคาริยสิปป ศิลปของฝ่ายบรรพชิต.

๒. อาคาริยสิปป ศิลปของฝ่ายฆราวาส.

ความหมายของศิลปทั้งสองนี้ พึงทราบตามที่กล่าวแล้วในพหุสูต หรือจะหมายความเอาง่ายๆ ว่า อนา
คาริยสิปป หมายเอาศิลปในทางธรรม คาริยสิปป หมายเอาศิลปในทางโลกก็ได้ฯ

(จาก มัง. ปฐม น. ๑๔๙)

ธรรม แล อธรรม ๒

๑. ธมฺโม ปโถ ธรรมเป็นทางให้ดำเนินไป.

๒. อธมฺโม อุปฺปโถ ธรรมนอกทาง อธรรมเป็นสิ่งนำไปนอกทางที่ถูกต้อง.

ผลแห่งธรรม แล อธรรม ๒

๑. อธมฺโม นิยํ เนติ อธรรมย่อมนำไปสู่นรก.

๒. ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ ธรรมย่อมให้ถึงสวรรค์.

ธมฺโม ปโถ มหาราช อธมฺโม ปน อุปฺปโถ.

อธมฺโม นิรยํ เนติ ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ.

มหาราช ธรรมเป็นทาง ฯลฯ ธรรมย่อมให้ถึงสวรรค์

(จาก สฏฺฐิ. ชา. น. ๓๙)

 

 


เรื่องในหมวดเดียวกัน