การใช้ทรัพย์เพื่อทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

************

กุลบุตรในโลกนี้สักการะ เคารพ นับถือ บูชาสมณพราหมณ์ด้วยโภคทรัพย์ที่หามาได้ด้วยความขยันหมั่นเพียร เก็บรวบรวมด้วยน้ำพักน้ำแรง อาบเหงื่อต่างน้ำ ประกอบด้วยธรรม ได้มาโดยธรรม

สมณพราหมณ์ผู้ได้รับสักการะ เคารพ นับถือ บูชาแล้ว ย่อมอนุเคราะห์กุลบุตรนั้นด้วยน้ำใจอันงามว่า ‘ขอท่านจงมีชีวิตยืนนานมีอายุยืนนาน ‘กุลบุตรผู้อันสมณพราหมณ์อนุเคราะห์แล้ว พึงหวังได้ความเจริญอย่างเดียว ไม่มีความเสื่อมเลย

***********
สรุปความว่า ธรรม ๕ ประการ คือ เมื่อมีโภคทรัพย์ที่ได้มาโดยธรรมแล้วให้ใช้จ่ายเพื่อ (๑) เลี้ยงดูมารดาบิดา (๒) อนุเคราะห์บุตร ภรรยา ทาส กรรมกร และคนใช้ (๓) ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน (๔) บูชาเทวดา (๕) บริจาคทานแก่สมณพราหมณ์ ทรงแสดงว่าเมื่อปฏิบัติธรรม ๕ ประการนี้แล้วจะได้รับความเจริญอย่างเดียว ไม่มีความเสื่อมเลย

*********

ดูรายละเอียดใน ลิจฉวิกุมารกสูตร อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒
http://www.84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=22&siri=58

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน อรรถกถากุมารลิจฉวีสูตร http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=22&i=58