คำกลอนสอนเด็ก ๑

1.เจ้าจงมานะเรียน หมั่นขีดเขียนในสาระ

เมื่อใหญ่ให้หาทรัพย์ ควรจะนับเป็นแก่นสาร

เร่งเรียนวิชาการ จงทรมานกายและใจ

วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล

ต้องยากลำบากไป จึงจะได้สินค้ามา

จงตั้งเอากายเจ้า เป็นสำเภาอันโสภา

ความเพียรเป็นโยธา แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ

นิ้วมือเป็นสายระยาง สองเท้าต่างสมอไม้

ปากเป็นนายงานไป อัชฌาสัยเป็นเสบียง

สติเป็นหางเสือ ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง

ถือไว้อย่าให้เอียง ตัดแล่นเลี่ยงข้ามคงคา

ปัญญาเป็นกล้องแก้ว ส่องดูแถวแนวหินผา

เจ้าจงเอาหูตา เป็นล้าต้าฟังดูลม

ขี้เกียจคือปลาร้าย มากล้ำกรายให้เรือจม

เอาใจเป็นปืนคม ยิงระดมให้จมไป

จึงจะได้สินค้ามา คือวิชาอันพิสมัย

จงหมั่นมั่นหมายใจ อย่าได้คร้านการวิชา

อดเปรี้ยวได้กินหวาน ดูอย่างท่านพระครูบา

สู้ยากพากเพียรมา หลายพรรษาอุส่าห์เพียร.

(จาก ศรีสวัสดิ์วัฒน์)


เรื่องในหมวดเดียวกัน

Loading...