คำนมัสการคุณบิดามารดา ๑

1. ข้าขอกราบไหว้คุณ ท่านบิดามารดา

เลี้ยงลูกเฝ้ารักษา แต่คลอดมาจึงเป็นคน

แสนยากลำบากกาย ไป่คิดยากลำบากตน

ในใจให้กังวล อยู่ด้วยลูกทุกเวลา

ยามกินถ้าลูกร้อง ก็ต้องวางวิ่งมาหา

ยามนอนไป่เต็มตา พอลูกร้องก็ต้องดู

กลัวเรือดดยังไรมด จะกวนกัดรีบอุ้มชู

อดกินอดนอนสู้ ทนลำบากหนักไม่เบา

คุณพ่อแม่มากนัก เปรียบน้ำหนักเท่าภูเขา

แผ่นดินทั้งหมดเอา มาเปรียบคุณไม่เท่าทัน

เหลือที่จะแทนคุณ ของท่านนั้นใหญ่อนันต์

เว้นไว้แต่เรียนธรรม เอามาสอนพอผ่อนคุณ

สอนธรรมที่จริงให้ รู้ไม่เที่ยงใว้เป็นทุน

แล้วจึงแสดงคุณ ให้เห็นจริงตามธรรมดา

นั่นแหละจึงนับได้ ว่าสนองซึ่งคุณนา

ใช้ค่าข้าวป้อนมา และน้ำนมที่กลืนกิน.

(ลืมที่มา เพราะจำมาโดยมุขปาฐะ)


เรื่องในหมวดเดียวกัน

Loading...