คุณสมบัติของผู้สอนคนอื่น ๑

1. อตฺตานเมว ปฐมํ ปฏิรูเป นิเวสเย  อถญฺญมนุสาเสยฺย น กิลิสฺเสยฺย ปณฺฑิโต

คนฉลาด ควรตั้งต้นไว้ในคุณอันสมควรเสียก่อนเถิด แล้วจึงพร่ำสอนคนอื่นในภายหลัง จึงไม่ลำบากใจ (บางท่านแปลว่า จึงจะไม่เศร้าหมอง )

(จาก ติ.ชา.น.๒๑๑,สัตก. ชา น.๑๓๙ และ ธ.ขุ.)

พึงอวยโอวาทไว้ ในตนก่อนนา

จึงสั่งสอนสาธุชน ทั่วหล้า

แต่แรกเร่งผจญ จิตอาต-มาแฮ

สัตว์อื่นหมื่นแสนอ้า อาจแท้ทรมาน

(โลกนิติ ๒๒๙)

“คนที่ตั้งตนเป็นครูบาอาจารย์เที่ยวเทศนาสั่งสอนเขานั้น ตนจะต้องเป็นผู้ประพฤติได้ในสิ่งเหล่านั้นเสีย
ก่อน ถ้าตนเองยังสละเสียซึ่งสิ่งชั่วร้ายเหล่านั้นไม่ได้อยู่ตราบใด คำเทศนาสั่งสอนเขานั้น ก็เท่ากับประจาน
ตัวเอง อนิจจา”

 

 

 


เรื่องในหมวดเดียวกัน

Loading...