ทางแห่งความเสื่อม ๑๑ อย่าง

สุวิชาโน ภวํ โหติ ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ
ทุวิชาโน ปราภโว ผู้รู้ชั่ว เป็นผู้เสื่อม
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ ผู้ใคร่ธรรม เป็นผู้เจริญ
ธมฺมเทสฺสี ปราภโว ผู้เกลียดชังธรรม เป็นผู้เสื่อม

1. อสนฺตสฺต ปิยา โหนฺติ สนฺเต กุรุเต ปิยํ
อสตํ ธมฺมํ โรเจติ ตํ ปราภวโต มุขํ

อสัตบุรุษทั้งหลาย เป็นที่รักของเขา เขาไม่รักสัตบุรุษ เขาชอบใจธรรมของพวกอสัตบุรุษ ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

2. นิทฺทาสิลี สภาสีลี อนุฏฺฐาตา จ โย นโร
อลโส โกธปญฺญาโน ตํ ปราภวโต มุขํ

นรชนใด เป็นคนชอบนอนหลับ ชอบพูด และไม่เป็นคนหมั่น เป็นคนเกียจคร้าน ปรากฏว่าเป็นคนโกรธ ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

3. โย มาตรํ ปิตรํ วา ชิณฺณกํ คตโยพฺพนํ
ปหุสนฺโต น ภรติ ตํ ปราภวโต มุขํ

ชนใด เมื่อยังมีความสามารถ ไม่เลี้ยงดูซึ่งมารดาหรือบิดาผู้แก่แล้ว ผู้ล่วงวัยหนุ่มแล้ว ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

4. โย พราหฺมณํ สมณํ วา อญฺญํ วาปิ วณิพฺพกํ
มุสาวาเทน วญฺเจติ ตํ ปราภวโต มุขํ

ชนใด ลวงซึ่งพราหมณ์หรือสมณะ หรือแม้วณิพกอื่นก็ดี ด้วยมัสาวาท ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

5. ปหุตวิตฺโต ปุริโส สหิรญฺโญ สโภชโน
เอโก ภุญฺชติ สาธูนิ ปราภวโต มุขํ
บุรุษ มีทรัพย์มาก มีเงิน มีโภชนะ บริโภคของที่ดีแต่ผู้เดียว ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

6. ชาติถทฺโธ ธนถทฺโข โคตฺตถทฺโธ จ โย นโร
สญฺญาติมติมญฺเญติ ตํ ปราภวโต มุขํ

นรชนใด หยิ่งเพราะชาติ หยิ่งเพราะทรัพย์ หยิ่งเพราะโคตร ย่อมดุหมิ่นซึ่งญาติของตน ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

7. อิตฺถีธุตฺโต สุราธุตฺโต อกฺขธุตฺโต จ โย นโร
ลทฺธํ ลทฺธํ วินาเสติ ตํ ปราภวโต มุขํ

นรชนใด เป็นนักเลงหญิง เป็นนักเลงสุรา และเป็นนักเลงเล่นการพนัน ย่อมทำลายทรัพย์ที่ได้มาแล้ว ๆ ให้ฉิบหาย ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

8. เสหิ ทาเรหิ อสนฺตุฏโฐ เวสียาสุ ปทุสฺสติ
ทุสฺสติ ปรทาเรสุ ตํ ปราภวโต มุขํ
เขาไม่ยินดีด้วยเมียของตน ประทุษร้ายในหญิงแพศยา ประทุษร้ายในเมียของชนเหล่าอื่น ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

9. อตีตโยพฺพโน โปโส อาเนติ ติมฺพรุตฺถนึ
ตสฺสา อิสฺสา น สุปฺปติ ตํ ปราภวโต มุขํ

ชายผู้ล่วงวัยหนุ่มแล้ว ย่อมนำมาซึ่งหญิงสาวมีถันเท่าผลมะพลับ ย่อมไม่ได้หลับเพราะความหึงหวงหญิงนั้น ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

10. อิตฺถึ โสณฺฑึ วิกิริณี ปุริสํ วาปิ ตาทิสํ
อิสฺสฺริยสฺมี ฐเปติ ตํ ปราภวโต มุขํ

ชายตั้งหญิงซึ่งเป็นนักเลง สุรุ่ยสุร่าย หรือหญิงตั้งชายซึ่งเป็นเช่นนั้นให้เป็นใหญ่ (คือตั้งให้เป็นพ่อบ้านแม่เรือน) ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม

11. อปฺปโภโค มหาตณฺโห ขตฺคิเย ชายเต กุเล
โส จ รชฺชํ ปตฺถยติ ตํ ปราภวโต มุขํ

ผู้ที่เกิดในตระกูลกษัตริย์ มีโภคะน้อย มีแต่ความอยากใหญ่ ปรารถนาซึ่งราชสมบัติ ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม