ผู้สมาทานธุดงค์ประกอบด้วยคุณ  ๑๘  ประการ

  1. อาจาโร เตสํ  สุวิสุทฺธํ                        มีมรรยาทบริสุทธิ์ด้วยดี
  2. ปฏิปทา สุจริตา                                 มีความปฏิบัติเป็นสุจริต
  3. กายิกวาจสิกั สุรกฺขโต                        รักษากรรมที่เป็นไปทางกายแลวาจาได้ดี
  4. มโน สุวิสุทฺโธ                                     มีจิตผ่องใสบริสุทธิ์
  5. วิริยํ สุปคฺคหิตํ                                    ประคองซึ่งความเพียรอุตสาหะเป็นอันดี
  6. ภยํ อุปสนฺตํ                                        จะระงับเสียได้ซึ่งความกลัว
  7. อตฺตานุวาททิฏฺฐิพยปตฺตตา จะสละเสียได้ซึ่งอัตตานุวาททิฏฐิ
  8. อาฆาโฏ อุปสนฺโต                               จะระงับเสียซึ่งอาฆาตจองเวร
  9. เมตฺตา อุปฏฺฐิตา                                  จะได้เข้าตั้งไว้ซึ่งเมตตาจิต
  10. อาหาโร ปริคฺคหิโต                           จะกำหนดอาหารที่บริโภคได้
  11. สพฺพสตฺถานํ ครุกโต                         จะมีจิตนอบน้อมเคารพแก่สัตว์ทั้งปวง
  12. โภชเน มตฺตญฺญุตา                            จะรู้ประมาณในการที่จะฉันจังหัน
  13. ชาคริยานุโยโค             จะเป็นผู้ประกอบความเพียรในอันตื่นอยู่
  14. อนิเกโต จะเป็นผู้ไม่มีอาลัยในที่อยู่
  15. ยตฺถ ผาสุ  ตตฺถ  วิหารี                        ที่ไหนเป็นสุขสำราญจะได้อยู่ในที่นั้น
  16. ปาปเชคุจฺโฉ               จะเป็นผู้เกลียดชังบาป
  17. วิเวการาโม จะได้ยินดีในที่วิเวก
  18. สตตํ อปฺปมาโท                                   จะเป็นผู้ไม่ประมาทเนือง ๆ