ผู้ที่เป็นยิ่งกว่ามหาโจร 
คือ ผู้ทำลายพระพุทธศาสนา…..ได้แก่ ผู้ที่กล่าวคัดค้านพระปริยัติธรรมว่า “การสนใจในพระปริยัติธรรม ย่อมไม่พ้นไปจากทุกข์ได้” ดังพระอรรถกถาจารย์ ได้กล่าวไว้ในคัมภีร์สัมโมหวิโนทนี อรรถกถาวิภังคปกรณ์ ว่า

…..แม้ภิกษุผู้มีปัญญาทราม นั่งในท่ามกลางผู้อุปัฏฐากทั้งหลายแล้ว กล่าวอยู่เป็นต้นว่า “พวกเราละทิ้งพระปริยัติธรรมแล้ว ด้วยความคิดว่า ‘เมื่อเราตรวจดูธรรมสามหมวดที่ทำให้สัตว์เนิ่นช้าในมัชฌิมนิกายอยู่, มรรคนั่นแหละมาแล้วพร้อมด้วยฤทธิ์, ธรรมดาพระปริยัติธรรม เป็นสิ่งที่กระทำได้โดยไม่ยากสำหรับพวกเรา, แท้จริง การสนใจในพระปริยัติธรรม ย่อมไม่พ้นไปจากทุกข์ได้” ดังนี้ ย่อมแสดงความที่ตนเป็นผู้มีปัญญามาก.
…..ก็เมื่อภิกษุกล่าวอยู่อย่างนี้ ย่อมให้การทำลายล้างในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น, ชื่อว่า มหาโจรผู้เช่นกับด้วยภิกษุนี้ ย่อมไม่มี. เพราะว่า บุคคลผู้ทรงพระปริยัติธรรมไว้ ย่อมไม่พ้นไปจากทุกข์ หามีไม่.
————————-
วิภงฺค.อ.(สมฺโมหวิโนทนี) หน้า ๕๑๔ (มจร.)

 — at มูลนิธิแนบ มหานีรานนท์.