2.5  ทางเสื่อมของพระเสขะ

      (96)  ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม 5 ประการนี้  ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม 5 ประการเป็นไฉน คือ  ความเป็นผู้ยินดีในการก่อสร้าง 1  ความเป็นผู้ยินดีในการเจรจาปราศรัย 1  ความเป็นผู้ยินดีในการนอน 1  ความเป็นผู้ยินดีในการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ 1  ไม่พิจารณาจิตตามที่หลุดพ้นแล้ว 1  ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม 5 ประการนี้แล  ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ.

(80.33/165 หรือ 45.22/115  เสขสูตร)

      (97)  ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม 5 ประการนี้  ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ธรรม 5 ประการเป็นไฉน คือ

      ภิกษุผู้เสขะในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้มีกิจมากมีกรณีมาก ไม่ฉลาดในกิจน้อยกิจใหญ่ ละการหลีกออกเร้น ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมข้อที่ 1 เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ     

      อีกประการหนึ่ง ภิกษุผู้เสขะย่อมปล่อยวันเวลาล่วงไป เพราะการงานเล็กน้อย ละการหลีกออกเร้น ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นธรรมข้อที่ 2 เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ

      อีกประการหนึ่ง  ภิกษุผู้เสขะย่อมคลุกคลีด้วยคฤหัสถ์และบรรพชิต  ด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ละการหลีกออกเร้น ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน  ดูกรภิกษุทั้งหลาย  นี้เป็นธรรมข้อที่ 3  เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ

       อีกประการหนึ่ง  ภิกษุผู้เสขะย่อมเข้าไปในบ้านในเวลาเช้านัก กลับมาในเวลาสายนัก ละการหลีกออกเร้น ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน  ดูกรภิกษุทั้งหลาย  นี้เป็นธรรมข้อที่ 4  เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ  

       อีกประการหนึ่ง  ภิกษุผู้เสขะย่อมไม่เป็นผู้ได้ตามปรารถนา  ไม่เป็นผู้ได้โดยยาก  ได้ดดยลำบาก  ซึ่งกถาที่เป็นไปเพื่อขัดเกลากิเลส เป็นที่สบายแก่ธรรมเครื่องโปร่งจิต  คือ  อัปปิจฉกถา  สันตุฏฐิกถา  ปวิเวกกถา  อสังสัคคกถา  วิริยารัมภกถา  สีลกถา  สมาธิกถา  ปัญญากถา  วิมุติกถา  วิมุติญาณทัสสนกถา  ละการหลีกออกเร้น  ไม่ประกอบความสงบใจ ณ ภายใน  ดูกรภิกษุทั้งหลาย  นี้เป็นธรรมข้อที่ 5  เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ  ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม 5 ประการนี้   เป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เสขะ ฯ  

(80.33/165-167 หรือ 45.22/115-117  เสขสูตร)