ลักษณะคนสงบ  ๑๖  อย่าง

  1. อกฺโกธโน เป็นผู้ไม่ฉุนเฉียว
  2. อสนฺตาสี เป็นผู้ไม่หวาดหวั่น
  3. อวิกตฺถี เป็นผู้ไม่โอ้อวด
  4. อกุกฺกุโจ เป็นผู้ไม่ก่อความรำคาญ
  5. มนฺตาภาณี เป็นผู้พูดด้วยปัญญา
  6. อนุทฺธโต เป็นผู้ไม่ฟุ้งซ่าน
  7. วาจายโต มุนิ         เป็นมุนีมีวาจาอันสำรวมแล้ว
  8. อุเปกฺขโต เป็นผู้วางตัวเป็นกลาง
  9. สทา สโต              เป็นผู้มีสติทุกเมื่อ
  10. น โลเก  มญฺญเต  สมํ   เป็นผู้ไม่ถือตัวว่าเสมอกับเขา
  11. น วิเสสี                        ป็นผู้ไม่ถือตัวว่าวิเศษกว่าเขา
  12. น นีเจยฺโย                    เป็นผู้ไม่ถือตัวว่าต่ำกว่าเขา
  13. ตสฺส โน  สนฺติ              เป็นผู้ไม่มีโทษอันทำให้มืดมัว ดุจฝ้า (โทษอันทำให้มืดมัว ดุจฝ้าของเขาไม่มี)
  14. ยสฺส โลเก  สกํ  นตฺถิ    เป็นผู้ไม่ยึดถือสิ่งไร ๆ ในโลกว่าเป็นของตน
  15. อสตา จ  น  โสจติ        เป็นผู้ไม่เศร้าโศกเพราะสัตว์และสังขารที่เสื่อมไป
  16. ธมฺเมสุ จ  น  คจฺฉติ   เป็นผู้ไม่ถึงอคติในธรรมทั้งหลาย

                     กถํทสฺสี  กถํสีโล                     อุปสนฺโตติ  วุจฺจติ

                     อกฺโกธโน  อสนฺตาสี               อวิกตฺถี  อกุกฺกุโจ

                     มนฺตาภาณี  อนุทฺธโต             สเว  วาจายโต  มุนิ

                     อุเปกฺขโก  สทา  สโต              น  โลเก  มญฺญเต  สมํ

                     น  วิเสสี  น  นีเจยฺโย              ตสฺส  โน  สนฺติ  อุสฺสทา

                     ยสฺส  โลเก  สกํ  นตฺถิ             อสตา  จ  น  โสจติ

                     ธมฺเมสุ  จ  น  คจฺฉติ              สเว  สนฺโตติ  วุจฺจติ

        คนผู้ปฏิบัติ  มีความเห็นอย่างไร  มีมรรยาทอย่างไรท่านจึงเรียกว่า  “เป็นผู้สงบ”  บุคคลเป็นผู้ไม่ฉุนเฉียว ๑ ฯลฯ   เป็นผู้ไม่ถึงอคติในธรรมทั้งหลาย ๑  ท่านจึงเรียกว่า  “เป็นผู้สงบ”