เพลงขับของปัญจสิข  ๑๔  บท

  1. วนฺเท เต  ปิตรํ  ภทฺเท                ติมฺพรัง  สุริยวจฺฉเส

      เยน  ชาตาสิ  กลฺยาณี                  อานนฺทชนนี  มม

       ดูกรน้องสิริยวัจฉสาผู้มีรูปร่างอันแช่มช้อยโสภาเป็นที่น่าชื่นชมยินดีของพี่  ตัวพี่ (ผู้ชื่อว่าปัญจสิข)  ขอกราบถวายบังคมพระเจ้าติมพรุผู้เป็นพระบิดาของน้องด้วย

2. วาโตว เสทตํ  กนฺโต                 ปานียัง  ปิปาสโต

      องฺคิรํสี  ปิยา  เมสิ                     ธมฺโม  อรหตํ  อิว

      ดูกรน้องสิริยวัจฉสาผู้มีผิวพรรณผุดผ่อง  พี่มีความรักใคร่และประสงค์น้อง  เหมือนคนกำลังร้อนจนเหงื่อไหลต้องการให้ลมพัด  เหมือนคนกระหายจัดต้องการดื่มน้ำ  หรือคล้ายกันกับธรรมเป็นที่รักของเหล่าพระอรหันต์  ฉะนั้น

3. อตุรสฺเสว เภสชฺชัง                 โภชนํว  ชิฆจฺฉโต

      ปรินิพฺพาปยิ  ภทฺเท                ชลนฺตมิว  วารินา

      ดูกรน้องผู้ยอดเสน่หา  พี่ต้องการน้อง  เหมือนกับคนไข้กระสับกระส่ายต้องการยา  เหมือนคนหิวต้องการบริโภคอาหาร  ในอกของพี่เร่าร้อนด้วยเพลิงคือราคะ  อันเกิดขึ้นเนื่องด้วยตัวน้อง  ขอน้องได้เอ็นดูช่วยระงับดับให้  เหมือนกับคนดับไฟด้วยน้ำฉะนั้น

4. สีโตทกํ โปกฺขรณึ                   ยุตฺตํ  กิญฺชกฺขเรณุนา

      นาโค  ฆมฺมาภิตตฺโตว             โอคาเห  ถนูทรํ

       ช้างที่ถูกแดดแผดเผาเล่นน้ำในสระโบกขรณีมีน้ำเย็นสนิทอันเต็มไปด้วยละอองเกสรศรีปทุมเมศร  รู้สึกเย็นเป็นสุขชุ่มชื่นใจพิเศษฉันใด  ตัวพี่ได้แนบลงบนหว่างยุคลถันและอุระประเทศของน้องแล้ว  ก็จะรู้สึกชุ่มชื่นเยือกเย็นใจฉะนั้น

5. อจฺจงฺกุโสว นาโค  จ                 ชิตํ  เม  ตุตฺตโตมรํ

      การณํ  นปฺปชานามิ                   สมฺมตฺโต  ลกฺขณูรุยา

       ช้างตกน้ำมัน  ถูกเขาทิ่มแทงด้วยหอก  สับด้วยขอ  ก็ไม่รู้สึกตัวฉันใด  พี่ก็เป็นประหนึ่งว่า  ช้างเมาน้ำมัน  เพราะลำขาอันงามสมส่วน (ของน้อง)  มืดมนไม่รู้จักหาหนทางแก้ความรักฉะนั้น

6. ตยิ คธิตจิตฺโตสฺมิ                  จิตฺตํ  วิปริณามิตํ

      ปฏิคฺคนฺตัง  น  สกฺโกมิ           วงฺกฆตฺโตว  อมฺพุโช

      พี่มีจิตเสน่หาในตัวน้อง  ไม่อาจคลายความเสน่หาที่ได้มอบให้แก่น้องได้  เหมือนปลาไม่อาจคลายเบ็ดที่กลืนเข้าไปให้หลุดออกมาได้สมปรารถนาฉะนั้น

7. วามูรุ สช  มํ  ภทฺเท                 สช  มํ  มนฺทโลจเน

      ปลิสฺสช  มํ  กลฺยาณิ                 เอตํ  เม  อภิปตฺถิตํ

      ดูกรแม่ยอดเสน่หา  ผู้มีลำเพลาเทียมทัดกัทลี  มีสายเนตรชมดชม้อยน่าเอ็นดู  โฉมตรูเอี่ยมสำอางองค์  ขอน้องจงสวมกอดพี่เถอะ  จงกอดซิน้อง  จงโอบรัดพี่ให้กระชับชิดเถิด  พี่มีความต้องการเพียงเท่านั้นละ ฯ  (สชาติ  อาลิงฺค)

8. อปฺปโก วต  เม  สนฺโต                กาโม  เวลฺลิตเกสิยา

      อเนกภาโว  สมปาทิ                     อรหนฺเตว  มกฺขิณา

      ดูกรน้องผู้มีลอนผมงอนงามดังหางมยุรีสกุณี  ความหวังของพี่ช่างมีน้อยเสียจริง ๆ  ความรักของพี่ที่มีอยู่ในตัวน้องมีมากเหลือที่จะพรรณนา  อุปมาดังทักขิณาทานที่ทายกถวายแด่พระอรหันต์  ทานนั้นย่อมมีผลพิเศษสุดที่จะประมาณ

9. ยํ เม  อตฺถิ  กตํ  ปุญฺญํ                อนหนฺเตสุ  ตาทิสุ

      ตํ  เม  สพฺพงฺคกลฺยาณิ                ตยา  สทฺธึ  วิปจฺจตํ

      ดูกรน้องผู้งามพร้อมทุกส่วน  บุญกุศลสุจริตอันใด  ที่พี่ได้ก่อสร้างไว้ในพระอรหันต์ผู้มั่นคง  ขอบุญกุศลสุจริตนั้นทั้งหมด จงอำนวยผลให้แก่น้องคนเดียวฯ(ขอบุญกุศลสุจริตนั้นทั้งหมดของพี่  จงอำนวยผลให้ได้อยู่ร่วมกับน้องด้วยเถิด) “ตยา  สทฺธึ  วิปจฺจตนฺติ  สพฺพํ  ตยา  สทฺธิเมว  วิปากํ  เทตุ”

10. ยํ เม  อตฺถิ  กตํ  ปุญฺญํ                  อสฺมึ  ปฐวิมณฺฑเล

      ตํ  เม  สพฺพงฺคกลฺยาณิ                  ตยา  สทฺธึ  วิปจฺจิตํ

       ดูกรน้องผู้งามพร้อมทุกส่วน  บรรดาสรรพบุญกุศลอันใดที่พี่ได้ทำไว้ในปฐพีมณฑลนี้  ขอบรรดาสรรพบุญกุศลนั้นจงเป็นของน้องทั้งหมดเถิด ฯ  (ขอให้บรรดาสรรพบุญกุศลจงอำนวยผลให้ได้อยู่ร่วมกับน้องด้วยเถิด)

11. สกฺยปุตฺโตว ฌาเนน                  เอโกทิ  นิปโก  สโต

      อมตํ  มุนิ  ชิคึสาโน                    ตมหํ  สุริยวจฺฉเส

    ดูกรสุริยวัจฉสา  สมเด็จพระศักยมุนีศรีสรรเพชญพุทธเจ้าอยู่โดดเดี่ยวด้วยฌานพระองค์เดียว  ทรงแสวงหาแต่พระอมตมหานิพพานฉันใด  ตัวพี่ก็เป็นโสดตัวคนเดียวมีความรู้สึกนึกอยู่แต่ที่จะคอยสอดส่องแสวงหาน้องสุริยวัจฉสาผู้เดียวฉะนั้น

12. ยถาปิ มุนิ  นนฺเทยฺย                ปตฺวา  สมฺโพธิมุตฺตมํ

      เอวํ  นนฺเทยฺยํ  กลฺยาณิ             มิสฺสภาวํ  คโต  ตย

     ดูกรสุริยวัจฉสาคนสวย  พระมุนีสัมมาสัมพุทธเจ้า  ได้บรรลุพระปรมาภิเษกสัมโพธิญาณแล้ว  มีพระหฤทัยผ่องแผ้วเบิกบานฉันใด  ถ้าพี่ได้ร่วมอภิรมย์กับน้องสมประสงค์  ก็คงจะมีใจรื่นรมย์ฉะนั้น

13. สกฺโก เจ  เม  วรํ  ทชฺชา                ตาวตึสานมิสฺสโร

      ตาหํ  ภทฺเท  วเรยฺยาเห                  อวํ  กาโม  ทฬฺโห  มม

              ดูกรน้องผู้ยอดเสน่หา  ถ้าสมเด็จพระอมรินทราธิราชเจ้าจอมดาวดึงส์  จะพึงโปรดประสาทพรให้พี่เลือก  (เอาสมบัติในดาวดึงส์  หรือตัวน้องอย่างใดอย่างหนึ่ง  พี่จะยอมสละทิพยศฤงคารทั้งสิ้นแล้ว)   จะขอเลือกเอาข้างยุพินเป็นแม่นมั่น  ความปรารถนาของพี่มั่นคงอยู่อย่างนี้

14. สาลํว น  จิรํ  ผุลฺลํ                   ปิตรํ  เต  สุเมธเส

      วนฺทมาโน  นมสฺสามิ               ยสฺสาเสตาทิสี  ปชาติ

           พี่ขอน้อมเกล้าถวายบังคมพระบิดาของน้องผู้ทรงมิ่งขวัญยิ่งนัก  ซึ่งมีพระราชธิดาสวยสดงดงามคงที่อยู่เช่นนี้  ไม่เหมือนกับต้นรังที่ผลิดอกตามฤดูกาล

 (ความที่พี่รักน้อง  ไม่ใช่รักเป็นครั้งคราว  ไม่เหมือนกับต้นรังที่ผลิดอกตามฤดูกาล  ในอวสานแห่งความรักรำพันนี้  พี่ขอแสดงความเคารพต่อท่านผู้เป็นพระบิดาของน้องผู้ยอดเสน่หาด้วย)