ในอังคุตตรนิกาย (๒๒/๓๓๑/๔๓๙) ข้อความตอนหนึ่งว่า เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลา เถรา ภิกขู ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺตา มณฺฑลมาเฬ สนฺนิสินฺนา สนฺนิปติตา อภิธมฺมกถํ กเถนฺติ แปลว่า สมัยนั้นแลพระภิกษุผู้เป็นเถระจำนวนมาก กลับจากบิณฑบาตภายหลังภัตแล้ว นั่งประชุมกล่าวอภิธรรมกถากันที่โรงธรรม