เพื่อนสหธรรมิกจะทราบถึงประโยชน์ที่เป็นพุทธประสงค์ในวาระที่ทรงแสดงธรรมนั้นๆได้ โดยอาศัยมาติกา(แม่บท)เป็นบทตั้ง จำนวนธรรมะกำกับ ก็จะแตกเป็นหลายประเด็น

เมื่อ เห็นคำอธิบายประกอบก็สามารถทราบได้ทันที เช่นในทสุตตรสูตร (ทีฆนิกาย ปาฎิกวรรค) ซึ่ง มี มาติกา 10 บท จำนวนธรรมะหมวดละ 1-10 ประการ รวมได้หมวดธรรม100 หมวด ได้ประเด็น 100 ประเด็น ความเป็นหมวดเป็นประเด็นแห่งธรรมะที่สรูปได้เป็นสิ่งเดียวกัน คือ หนึ่งหมวดหนึ่งประเด็น รวมเป็นหัวข้อเดียวกันนี่เองเป็นสาระประโยชน์ดังกล่าวที่ท่านพระสารีบุตรเถระนำมาแสดงในทสุตตรสูตรนี้ ตัวอย่าง เช่น

มาติกา10 แม่บท หมวดธรรม 1 ประการ สรูปได้เป็น 10 หัวข้อ ดังนี้
1.ธรรม 1 ประการที่มีอุปการะมาก คือ ความไม่ประมาท
2.ธรรม 1 ประการที่ควรเจริญ คือ กายคตาสติ
3.ธรรม 1 ประการที่ควรกำหนดรู้ คือ ผัสสะที่ยังมีิอาสวะ
4.ธรรม 1 ประการที่ควรละ คือ อัสมิมานะ
5.ธรรม 1 ประการที่เป็นไปในฝ่ายเสื่อม คือ อโยนิโสมนสิการ
6.ธรรม 1 ประการที่เป็นไปในฝ่ายคุณวิเศษ คือ โยนิโสมนสิการ
7.ธรรม 1 ประการที่แทงตลอดได้ยาก คือ เจโตสมาธิที่มีลำดับติดต่อกันไป
8.ธรรม 1 ประการที่ควรทำให้เกิดขึ้น คือ ญาณที่ไม่กำเริบ
9.ธรรม 1 ประการที่ควรรู้ยิ่ง คือ สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ดำรงอยู่ได้ด้วยอาหาร
10.ธรรม 1 ประการที่ควรทำให้แจ้ง คือ เจโตวิมุตติที่ไม่กำเริบ
มาติกา 10 แม่บท หมวดธรรม 2 ประการ สรูปได้เป็น 10 หัวข้อ ดังนี้
1.ธรรม 2 ประการที่มีอุปการะมาก คือ สติและสัมปชัญญะ
2.ธรรม 2 ประการที่ควรเจริญ คือ สมถะและวิปัสสนา
3.ธรรม 2 ประการที่ควรกำหนดรู้ คือ นามและรูป
4.ธรรม 2 ประการที่ควรละ คือ อวิชชาและภวตัณหา
5.ธรรม 2 ประการที่เป็นไปในฝ่ายเสื่อม คือ โทวจัสสตา(ความเป็นผู้ว่ายาก) และปาปมิตตตา(ความมีมิตรชั่ว)
6.ธรรม 2 ประการที่เป็นไปในฝ่ายคุณวิเศษ คือ โสวจัสสตา(ความเป็นผู้ว่าง่าย) และกัลยาณมิตตตา(ความมีมิตรดี)
7.ธรรม 2 ประการที่แทงตลอดได้ยาก คืิอ ธรรมที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้สัตว์ทั้งหลายเศร้าหมอง และธรรมที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้สัตว์ทั้งหลายบริสุทธิ์
8.ธรรม 2 ประการที่ควรทำให้เกิดขึ้น คือ ญาณ 2 ได้แก่ ขยญาณ และอนุปปาทญาณ
9.ธรรม 2 ประการที่ควรรู้ยิ่ง คือ ธาตุ 2 ได้แก่ สังขตธาตุ และอสังขตธาตุ
10.ธรรม 2 ประการที่ควรทำให้แจ้ง คือ วิชชาและวิมุตติ

แม้ธรรม 3 ประการถึงธรรม 10 ประการ ก็มีนัยจำแนกเช่นนี้ เพื่อประโยชน์ดังกล่าวเพื่อนสหธรรมิกโปรดศึกษารายละเอียดในสุตรที่ยกเป็นอุทาหรณ์นี้เถิด


(สาระการแตกประเด็นแสดงธรรมเพื่อประโยชน์แก่สัพพสัตว์ จากคัมภีร์นิสสยะ อักษรปัลลวะ )