ฤๅจะให้พระองค์ทรงผิดหวังในตัวเรา?

——————————–

ผมไปฟังสวดพระอภิธรรมถวายพระราชกุศลมาหลายคืนแล้ว ได้เห็นอะไรบางอย่างที่อยากขอโอกาสแสดงความรู้สึกสู่กันฟัง

ปกติพอไปถึงผมจะเลือกหาที่นั่งตรงมุมเงียบๆ นอกศาลา

อันที่จริงสถานภาพอย่างผมนี่เข้าไปนั่งแถวหน้าๆ ได้อย่างสบายๆ แต่สถานที่บำเพ็ญกุศลที่วัดมหาธาตุ ราชบุรี เป็นเหมือนส่วนกลางของจังหวัด มี “ผู้หลักผู้ใหญ่” คับคั่งพอแล้ว ผมจึงมีความสุขที่จะเป็น “ลุงแก่ๆ” คนหนึ่งมากกว่า

อีกประการหนึ่ง นั่งเงียบๆ ซุ่มๆ อยู่ข้างนอก ได้เห็นอะไรๆ ที่เป็น “ของจริง” มากกว่า

เวลาไปฟังสวดผมตั้งความรู้สึกไว้ว่ามีพระบรมศพประดิษฐานอยู่ตรงที่ตั้งพระบรมรูปนั้นด้วย

ผมไม่ทราบว่าใครจะรู้สึกอย่างผมบ้างหรือเปล่า

มีหลายท่านแสดงความเห็นว่า งานนี้เป็นงานที่ชาวบ้านทำถวายแบบชาวบ้านๆ เพราะฉะนั้นไม่ควรเคร่งครัดในเรื่องพิธีการให้มากนัก

แต่ผมมองว่า งานนี้เป็นงานของพระเจ้าแผ่นดิน ถ้าจะพูดแบบชาวบ้านก็คือไม่ใช่ไปฟังสวดศพลุงมาป้าแม้น หรือแม้แต่ไปฟังสวดศพนายพลนายพันท่านผู้ใหญ่ที่ไหนสักคน

แต่ไปฟังสวดศพพระเจ้าแผ่นดิน บุคคลสำคัญสูงสุดของแผ่นดิน

ถ้าไม่ตั้งอารมณ์ให้ถูกต้องแบบนี้ ผมว่าเราพลาดแล้ว

ผมว่าแม้แต่โฆษกในงานก็อาจจะพลาด หากยังคงแสดงวาทกรรมเหมือนกับเป็นงานลุงมาป้าแม้น พล่ามเรื่องนั้นเรื่องนี้แบบกลัวงานจะเงียบ พอใครโผล่เข้ามาก็กล่าวต้อนรับเอิกเกริก

“วันนี้ท่านอดีต ส.ส. … ได้กรุณามาเป็นเกียรติในพิธีด้วย ขอขอบคุณแทนเจ้าภาพด้วยครับ …”

ฟังแล้วสะอึก

ท่านอดีต ส.ส. กรุณามาเป็นเกียรติในงานศพพระเจ้าแผ่นดิน!

มิหนำซ้ำ-ขอบคุณแทนเจ้าภาพอีกด้วย!!

เวลาพระสวดจบหนึ่งแล้วหยุดพัก โฆษกก็พล่ามต่อ … แบบไม่ยอมให้งานเงียบ

แล้วก็พอสวดเสร็จ …

“ขอเชิญท่านผู้มีเกียรติ ๔ ท่านดังมีรายนามต่อไปนี้ได้กรุณาให้เกียรติทอดผ้าบังสุกุล….”

ท่านผู้มีเกียรติกรุณาให้เกียรติทอดผ้าบังสุกุลศพพระเจ้าแผ่นดิน!

ใครจะว่าเป็นงานที่ชาวบ้านทำถวาย ก็ไม่เถียงละครับ
แต่การใช้ถ้อยคำก็ควรจะมีกรอบขอบเขตกันบ้างมิใช่หรือ?

สิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นก็คือ ในระหว่างพระสวด ก็ยังมีคน-มือประนม แต่ปากคุยกัน เหมือนงานสวดศพคนทั่วไป

โดยเฉพาะตอนเจริญจิตภาวนา ๙ นาทีก่อนพระสงฆ์อนุโมทนา คนนั่งท้ายๆ นอกๆ จะเห็น “ของจริง” ที่ชัดเจน นั่นก็คือ-แทนที่จะนั่งสมาธิถวายในหลวง กลับคุยกันอย่างคึกคักตลอด ๙ นาที!

ตามความเห็นของผม งานในโอกาสเช่นนี้ควรพูดให้น้อยที่สุด และควรสงบสำรวมกาย วาจา ใจให้มากที่สุด

ร้องไห้ เศร้าโศกเมื่อวันในหลวงเสด็จสวรรคต เป็นการเทหัวใจออกมาถวายพระองค์ท่าน มันคือสุดยอดของความรัก

สงบสำรวมกาย วาจา ใจให้มากที่สุดในงานบำเพ็ญกุศลถวายพระองค์ท่านกันอีกสักอย่างหนึ่งเถอะ

ถ้าพระองค์ท่านยังอยู่ในหัวใจเราอย่างที่พูดกัน
พระองค์ท่านก็ต้องเห็นสิ่งที่เรากำลังแสดงออกมาทุกอย่าง

อย่าทำให้พระองค์ท่านผิดหวังในตัวเราเลยนะครับ

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๙
๑๗:๒๐