สมณะทุศีลยังทานของทายกให้สำเร็จผลได้ด้วยเหตุ ๑๐ ประการ

  1. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยเพศสมณะอันหาโทษมิได้  อันตนทรงไว้  เป็นเหตุให้ทายกเลื่อมใส
  2. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยเหตุทรงเพศสมณะของท่านผู้แสวงหาคุณธรรม เป็นไม้เท้าที่ยึดหน่วงจับต้องแห่งทายกทั้งหลาย
  3. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยความที่ตนปฏิบัติตามลัทธิของพระสงฆ์  คือการกระทำวัตรปฏิบัติน้อยใหญ่  เคยกระทำฉันใดก็กระทำฉันนั้น
  4. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยความที่ตนยังถึงพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า  พระสงฆ์เจ้า  เป็นที่พึ่ง
  5. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยความที่ตนถืออนิเกตวาสี  คือสถิตอยู่ไม่ติดถิ่น  มิได้มีความห่วงใยในที่อยู่  อาศัยอนิเกตวาสีนี้เป็นประธาน
  6. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยการที่ตนยังแสวงหาชินศาสนธรรม  คือคำสั่งสอนของพระชินเจ้า  (พระสัมมาสัมพุทธเจ้า)
  7. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยความที่ตนยังแสดงซึ่งบวรธรรม  คือเทศนาสั่งสอนแลสวดมนต์
  8. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยเหตุที่ตนยังถือธรรมเป็นที่พึ่งเป็นหัวหน้า
  9. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยเหตุที่ตนมีทิฏฐิ  ความเห็นเที่ยงเห็นตรงว่า  อคฺโค  พุทฺโธ   สมเด็จพระพุทธองค์ทรงพระคุณอันล้ำเลิศประเสริฐกว่ามนุษย์นิกรเทวดา  หาผู้ใดจะเปรียบมิได้ในภพทั้งสาม
  10. สมณะทุศีลทำทักขิณาทานของทายกให้มีผลได้ ด้วยเหตุที่ตนกวาดพระอุโบสถอยู่เสมอ

      ทายกผู้ใดมีศีล  มีจิตเลื่อมใสดีแล้ว  ย่อมถวายทานอันตนได้มาแล้วโดยชอบธรรม  แก่สมณะผู้ทุศีลทั้งหลาย  และมีความเชื่อกรรมและผลแห่งกรรมอย่างยิ่ง  ทักขิณาทานของทายกนั้น  ย่อมบริสุทธิ์โดยผู้ให้  (บริสุทธิ์ฝ่านทายก)