สารแท้-สารเท็จ

—————–

เมื่อเช้านี้ (๙ มีนาคม ๒๕๖๒) ผมเดินออกกำลังเช่นเคย วันนี้ผมไปทางแยกกอบกุล แล้วเลี้ยวซ้ายผ่านหน้าไปรษณีย์เขต ๗ ผ่านโฮมโปร ก่อนถึงแยกเจดีย์หักมีพื้นที่โล่งอยู่แห่งหนึ่ง เจอนกต้อยตีวิดหลายตัว

ก็เลยเกิดความคิดอะไรบางอย่างขึ้น ดังที่จะเขียนสู่กันอ่านต่อไปนี้

……………..

นกต้อยตีวิดจับอยู่บนปลายไม้
ส่งเสียงเจื้อยแจ้วใกล้ๆ รังของมัน

……………..

ถ้าสมมุติว่านี่เป็นสารที่ผมสร้างและส่งไปในโลกโซเชียลมีเดีย

ผู้รับสารจะรู้ได้หรือไม่ว่าสารนี้เป็นสารแท้หรือสารเท็จ?

รู้ได้แน่-ถ้าผู้รับสารมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องที่สารนี้กล่าวถึง

เช่นรู้ว่า นกต้อยตีวิดคือนกอะไร หน้าตาเป็นอย่างไร

และถ้ารู้ละเอียดไปถึงธรรมชาติของนกชนิดนี้ ก็จะรู้ด้วยว่านี่เป็นสารเท็จ

เพราะธรรมชาติของนกต้อยตีวิดไม่เกาะบนต้นไม้

นกต้อยตีวิดบินได้เหมือนนกทั่วไป แต่ลงบนพื้นดิน เดินบนพื้นดิน อยู่บนพื้นดิน และทำรังอยู่กับพื้นดิน

และเสียงร้องของนกต้อยตีวิดนั้นจะใช้คำว่า “เจื้อยแจ้ว” ไม่ได้เป็นอันขาด นกชนิดนี้ร้องเสียงแหลม เหมือนเสียงเตือนให้ตกใจ ไม่มีลักษณะเจื้อยแจ้วใดๆ ทั้งสิ้น

……………..

ทุกวันนี้เราอยู่กับสารที่สร้างและส่งกันจนท่วมท้นล้นโลก

นี่เป็นเพียงตัวอย่างที่สมมุติขึ้นเพื่อบอกให้รู้ว่า จะรู้ว่าสารใดเป็นสารแท้หรือสารเท็จ เราต้องมีความรู้พอสมควรเกี่ยวกับเรื่องที่สารนั้นกล่าวถึง

คำถามคือ เราท่านในสมัยนี้-โดยเฉพาะเด็กและเยาวชน-มีความรู้เกี่ยวกับสารที่สร้างกัน ส่งกัน และเสพกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนี้มากน้อยแค่ไหน

เด็กของเราในวันนี้-และแม้แต่ตัวเราเอง-มีนิสัยรักเรียน รักรู้ ใฝ่รู้ มากน้อยแค่ไหน

มากพอที่จะตัดสินได้หรือไม่ว่าสารที่เรากำลังเสพอยู่นั้นแท้หรือเท็จ

เมื่อหยิบโทรศัพท์ออกมาเขี่ย เราเขี่ยหาความรู้ หรือเขี่ยหาความสนุกสนานเพลิดเพลินไปวันๆ

……………..

จงแบ่งเวลาหาความรู้ไว้บ้าง

และเมื่อรู้แล้วจงแบ่งความรู้ให้แก่เพื่อนร่วมโลกต่อไป

อย่าปล่อยให้ตัวเองตกเป็นเหยื่อของสารเท็จโดยไม่รู้ตัว

แต่ที่สำคัญที่สุด อย่าสร้างและอย่าส่งสารเท็จอันจะเป็นการประทุษร้ายสติปัญญาของเพื่อนร่วมโลก-เสียเอง

นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
๙ มีนาคม ๒๕๖๒
๑๐:๑๙