มีเต็มเล่มเกวียน หมดเหี้ยนเตียนยอ นั่งนิ่งเหมือนลิงจ๋อ จิตใจฟั่นเฟือน
จับปลาใส่ปลัก ตีหน้ายักษ์เข้าใส่ ตกลงปลงใจ ใช้กฎหมายเถื่อน
หน้าตายู่ยี่ เศรษฐีต้นเดือน ต้องถอนเสาเรือน มาดีไปดี
งูพิษคิดคด น้ำลดตอผุด รีบนักมักสะดุด มนุษย์ตีนผี
มีวันอยู่ข้างหน้า โชคชะตาย่อมมี อย่ามัวจู้จี้ โมโหโกรธา
ไม่เคยยากจน เป็นคนกระเป๋าหนัก เสียรู้ได้รัก คุยนักคุยหนา
เมื่อก่อนร้องไห้ เคยช่วยเช็ดน้ำตา เดี๋ยวนี้ร้องมา ต้องแก้ผ้ากลับไป
ทำเห่อสักหลาด อุบาทว์ชาติชั่ว มากชู้หลายผัว ยิ่งกลัวยิ่งใกล้
ทุกนางงามสรรพ เมื่อยามดับไฟ ไม่รู้ใครเป็นใคร คู่แล้วไม่แคล้วคลาด
อย่าเห็นภูเขา เท่ากับจอมปลวก เสื้อครุยและหมวก ไม่ทะให้เป็นปราชญ์
ต้องคอยเข้าคิว หิวไส้แทบขาด รู้เช่นเห็นชาติ จนแล้วกลับรวย
ควรรู้ประมาณตน เป็นคนแพ้ผม หน้าข้าวหนาวลม ต้องห่มผ้าผวย
ถ้าท่านหัวเราะ โลกหัวเราะด้วย เมื่อยามท่านซวย ท่านร้องไห้คนเดียว
อย่าเผาผีวันศุกร์ ตัดจุกวันอังคาร เห็นแต่ลาภสการ ปากหวานก้นเปรี้ยว
สิ้นสง่าราศี เอาดีแต่เที่ยว ดุเป็นควายเปลี่ยว เต้นกินรำกิน
เลือดออกเชื่อได้ น้ำตาไหลต้องคิด สาวสวยรวยจริต มักดีดมักดิ้น
เจ็บปวดรวดร้าว หนักราวกับหิน ตกร่องกล่องชิ้น เจ้าบุญนายคุณ
ยิ่งวิ่งยิ่งล้ม ยิ่งก้มยิ่งซวน ทำนาเข้าส่วน ทำสวนเข้าหุ้น
หุงข้าวเสียดายถ่าน ออกร้านเสียดายทุน อุปถัมภ์ค้ำจุน เกิดมูลพูนผล
การให้อภัย เป็นวิสัยบัณฑิต การทำความผิด เป็นวิสัยปุถุชน
หาชื่อใส่ตัว หาชั่วใส่คน ฉิบหายขายตน เป็นคนขี้เมา
คนทรามอย่าเกี้ยว คนเหนียวอย่าขอ เคยเป็นลูกหม้อ ล้องคองูเห่า
ผีบ้านไม่ดี ผีป่าก็เข้า พูดเป็นเลาเลา ค่อยคิดค่อยจำ
เมื่อไม่อิจฉาใคร ก็ไม่มีใครอิจฉา อย่าไปแข่งวาสนา คนบ้าระห่ำ
จิตใจใสสด ก็เพราะรสพระธรรม เช้าเพลเย็นค่ำ ปล่อยลูกนกลูกกา
ใครเฮงก็รวย ใครซวยก็หมด ชีวิตปลิดปลด ก็หมดตันหา
วันนี้ยอมทุกข์ เพื่อสุขวันหน้า ไร้ทรัพย์อับปัญญา ถึงไหนถึงกัน
ขี้เหย้าขี้หยอก ขี้หลอกขี้ยั่ว ขี้เมาขี้มัว ขี้หุนขี้หัน
แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะเดือนวัน งกงกงันงัน ความจริงย่อมไม่ตาย
เวลาไปขอซื้อ เหมือนไปขอทาน แล้วต้องกราบกราน เวลาไปขาย
อุ้มหมูทั้งเล้า อ้มมะพร้าวทั้งทะลาย ถูกต้อนเหมือนควาย ถอยหลังเข้าคลอง
เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง เลี้ยงม้ากินขี้ม้า เป็นเสือสิ้นป่า เป็นปลาสิ้นหนอง
อิ่มอกอิ่มใจ ช่วยให้อิ่มท้อง พูดกันสองต่อสอง ผ่อนสั้นผ่อนยาว
ขอให้ตายตามสบถ ไม่เป็นรสเป็นชาติ เจ็บไข้ได้พยาธิ อากาศอบอ้าว
หน้าตาบ้องแบ๊ว เหมือนกับแมวคราว เป็นข่าวเกรียวกราว ผิดหลายกระทง
อย่าหาญกับแรง อย่าแข่งกับฤทธิ์ ยิ่งมองยิ่งคิด ยิ่งพิศยิ่งหลง
เป็นนกสองหัว ทำตัวจมไม่ลง เป็นเรื่องขี้ผง อย่าเอามาเคือง
มือดึงหน้าแดง แต่แรงไม่ออก ชาตินกกระจอก เลี้ยงไม่รู้เชื่อง
ไม่เห็นแก่ชี จงเห็นแก่ผ้าเหลือง เรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำสาระแน
เมื่อลงเรือแป๊ะ ต้องตามใจแป๊ะ ปากเปียกปากแฉะ กระแดะกระแดะ
เมื่อจะเรียนผูก ก็ต้องเรียนแก้ เสียเงินแหงแหง ชักจะแก่ดีกรี
ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หุนหันพลันแล่น ตาบอดได้แว่น หัวล้านได้หวี
ราคาของครู อยู่ที่สอนดี โดยหาวิธี ให้เด็กสนใจ
เธอคนเดียวเท่านั้น ที่ฉันแสนรัก ใฝ่สูงเกินศักดิ์ ค้อนควักผลักใส
เป็นสุขแก่ตา เป็นทุกข์แก่ใจ ได้ทีขี่แพะไล่ ใจทมิฬหินชาติ
อย่าทำเก่งกาจ คนฉลาดคือคน ที่คิดว่าตน ไม่ใช่คนฉลาด
ฟังคิดถามจด เป็นบทของปราชญ์ ตาปีตาชาติ ผิดผ้าผิดตัว
ไม่ประสีประสา เหมือนเด็กทารก เอาแต่ฟูมฟก ทุบอกชกหัว
การทำความผิด โดยไม่รู้ตัว ถึงว่าจะชั่ว น่าได้รับอภัย
พูดจาอ่อนหวาน วงก้านอ่อนช้อย เป็นเรือลำน้อย ห้อยท้ายเรือใหญ่
ใช้ลิ้นให้ช้า ใช้ตาให้ไว ค่อยเป็นค่อยไป เปิดหูเปิดตา
ชอบพูดเล่นลิ้น ดิ้นกระแด่วกระแด่ว ยามเจ็บหมอเป็นแก้ว หายแล้วหมอเป็นหมา
ให้ยืมเงินไป ย่อมได้ศัตรูมา คลับคล้ายคลับคลา คนอย่าหมิ่นคน
งาช้างพังคือขนาย งาช้างพลายคืองา ถ้วยโตโอชา เทวดาเดินหน
อวดเบ่งคนโง่ อวดโก้คนจน หน้าหนาเป็นถนน ฟ้าถล่มดินทลาย
ปลูกข้าวบนดอย สอยดาวบนฟ้า ความคิดริษยา พาให้ฉิบหาย
ซื้อของฟุ่มเฟือย ไว้จนมากมาย ไม่ช้าต้องขาย ของที่จำเป็น
อย่าเอามาเป็นเรื่อง การเมืองคือไข่เน่า ถ้ามันแตกเข้า ก็ส่งกลิ่นเห็น
ต้องรู้ประมาณตน เป็นคนอารมณ์เย็น อย่าทำเป็นเล่น คนเจ้าสำราญ
เมื่อยามวิบัติ จะเห็นใจมิตร เมื่อศึกประชิด จะเห็นใจทหาร
ศัตรูของงาน คือความเกียจคร้าน คนโง่ดักดาน ทำเดินลอยนวล
ถึงจะปากร้าย ไม่เท่าใจอำมหิต ทำอะไรไม่คิด ผิดนับไม่ถ้วน
ท่าดีทีเหลว เร็วเป็นรถด่วน เหมือนตาลยอดด้วน ระยำตำบอน
ไม่มีอะไรดี ถ้าไม่มีความรู้ เปรียบเหมือนธนู ไม่มีลูกศร

เรื่องในหมวดเดียวกัน