อย่าใช้อำนาจ จะขาดคนดี เอาไม้สั้นรันขี้ หัวมังกุดท้ายมังกร
สะสวยแต่รูป ยามจูบไม่หอม พุดจาอ้อมค้อม เป็นจอมกะล่อน
ต้องอดตาหลับ ต้องขับตานอน อิจฉาตาร้อน ราชรถมาเกย
คมหอกคมดาบ ใจบาปหยาบช้า ฆ่าหงส์เลี้ยงกา หน้าเฉยตาเฉย
พะเน้าพะนอ ชอบพอคุ้นเคย ขนมนมเนย อายุยืนยาว
เป็นคนเย่อหยิ่ง พอจิ้งจกทัก เห็นเขาตีหน้ายักษ์ ยอมชักธงขาว
ลิ้นไม่มีกระดูก มีลูกไม้พราว ชอบกระพือข่าว เจ้าหน้าเจ้าตา
อัดอั้นตันใจ นกไร้ไม้โหด ขังเหมือนนักโทษ โกรธเป็นไฟไหม้ป่า
พิโธ่พิถัง อนิจจังนิจจา ตกเป็นผู้ต้องหา พวกมากลากไป
ทำบ้าทำหลัง ระวังตะพด น้ำตาลใกล้มด ใครจะอดได้
เด็ดปลีมีเยื่อ เด็ดบัวมีใย น้ำตาตกใน ก่อเวรก่อกรรม
คาราคาซัง ดูยังมืดมน ถึงยามขัดสน ถูกคนเหยียบย่ำ
มือไม่ยอมพาย เอาตีนราน้ำ การรวมกันทำ นำมาซึ่งกำลัง
ผีร้ายในอก เป็นนกปีกหัก อีหลุกขลุกขลัก ชักจนตาตั้ง
อย่าเอาแป้งนวล ไปขายชาววัง สดับตรับฟัง หูอื้อตาลาย
มืดฟ้ามัวดิน เอาแต่กินกับนอน วัวแก่กินหญ้าอ่อน ว่านอนสอนง่าย
มารักกันหนอ มากอดคอกันตาย ไม่เสียดมเสียดาย สมบัตินักเลง
ได้ดิบได้ดี นารีรูปเป็นทรัพย์ น้ำไหลไฟดับ กระฉับกระเฉง
กินนอกกินใน สาวไส้กันเอง ทิ้งไพ่ตัวเก็ง ตัวตายตัวแทน
เสียงดังฟังชัด สำบัดสำนวน นับสิบไม่ถ้วน มือด้วนได้แหวน
ทำทองไม่รู้ร้อน กินก่อนล่อนแก่น กินทีหลังนั่งแท่น จำเป็นตำรา
อยู่ดีกินดี สามปีสองคน ตั้งตัวตั้งตน เวลาไม่คอยท่า
น้ำขุ่นออกไป น้ำใสเข้ามา สระแห้งเห็นปลา ปากเอกเลขโท
ทำให้เสียรังวัด ไม่กี่อัฐกี่ฬศ น้ำขึ้นตอหด น้ำลดตอโผล่
ต่อหน้ามะพลับ ลับหลังตะโก กระดกกระดนโด่ ฉลาดแกมโกง
จงเอาใจเขา มาใส่ใจเรา ดีดสีตีเป่า ฉิ่งฉับกรับโหม่ง
ดำเหมือนดินปืน ชอบยืนโก้งโค้ง หน้าบูดตูดโด่ง ไม่มียางอาย
สุกเอาเผากิน เสือสิ้นจวัก สามขยักสี่ขยัก รักนักมักหน่าย
พัทลุงมีดอน นครมีท่า ตรังมีนา สงขลามีบ่อ
นั่งผินหลังให้ หายไข้ลืมหมอ จีบปากจีบคอ รวบรัดตัดความ
อู้ข้าวอู่น้ำ เสียกำเอากอบ เห็นผิดเป็นชอบ ตอบไม่ตรงคำถาม
แก่อย่างมะพร้าว เก่าอย่างลายคราม มีความดีงาม สมเป็นแม่พิมพ์
เรื่องตีหัวหมา เรื่องปาหัวเจ๊ก วิสัยของเหล็ก ย่อมเกิดสนิม
กินช้างไม่เหลือ กินเสือไม่อิ่ม ไม่ชอบหยุมหยิม งานบ้านงานเรือน
มากมาจากน้อย ร้อยมาจากสิบ เก็บหอมรอมริบ ยอกย้อนซ่อนเงื่อน
รักเมียให้คิด รักมิตรให้เตือน ยกตนข่มเพื่อน ตำหนิติเตียน
ตัดหางปล่อยวัด แออัดยัดเยียด พูดจาส่อเสียด กระเบียดกระเสียน
สิ้นทุกข์พ้นเคราะห์ ก็เพราะความเพียร ดอกไม้ธูปเทียน สวดมนต์สวดพร
ทางบุญต้องหาบ ทางบาปต้องละ กบอยู่ในสระ ไม่ปะเกสร
ช้างเผือกจากป่า ชาวนาจากดอน ข้าวเม็ดเกลือก้อน ถอนรากถอนโคน
น้ำลึกหยั่งได้ น้ำใจหยั่งยาก พูดมากปดมาก คนปากกระโถน
หักหน้าหักตา พูดจาหยาบโลน ทำเป็นลิงทโมน ขึ้นมึงขึ้นกู
สองจิตสองใจ ด้านได้อายอด หน้าซื่อใจคด อัปยศอดสู
นอนหลับทับสิทธิ์ เอาผิดเป็นครู พูดตามความรู้ อย่าพูดตามความคิด
ทำคดในข้อ งอในกระดูก ลูบหน้าปะจมูก ถูกดีกว่าผิด
รถไฟเรือเมล์ ลิเกโปลิศ ยอมเสี่ยงชีวิต อ่อนจิตอ่อนใจ
ฟาดเคราะห์ไปที อิ่มหมีพีมัน ปั่นหัวชนกัน เป็ดขันประชันไก่
เอะอะเฮฮา สุราพาไป พอมีพอจ่าย ร้อยแปดพันประการ
กระเง้ากระงอด ยอมทอดสะพาน พอสัณฐานประมาณ เป็นกอบเป็นกำ
ยินดีและเสียใจ ย่อมกลับไปกลับมา แล้วแต่โชคชะตา เช้าสายบ่ายค่ำ
ยิ่งรู้ยิ่งเป็น ยิ่งเห็นยิ่งทำ ถ่อไม่ถึงน้ำ ย่อยยับอับจน
หนังสือเป็นตรี ชั่วดีเป็นตรา เมื่ออยู่ใต้ฟ้า อย่าไปกลัวฝน
มีคอหยักหยัก สักแต่ว่าคน ขะแหยงแข็งขน กระดังงาลนไฟ
ฐานะไม่สำคัญ ถ้าขยันเป็นพอ ลูกดอกนอกช่อ ไม้นอกกอลำใหญ่
เวลานาที ไม่มีคอยใคร เห็นขี้ดีกว่าไส้ โดนเข้าเต็มเปา
เพิ่งมีความรู้ งูงูปลาปลา หาทางออกมา แล้วค่อยหาทางเข้า
เมื่อเขียนด้วยมือ อย่าลบด้วยเท้า เป็นถ่านไฟเก่า ระแวดระวัง
คิดไม่สมหวัง รักไม่ยั่งยืน สู้ทนขมขื่น เพื่อสดชื่นภายหลัง
ถ้าง่วงต้องนอน เมียวอนอย่าฟัง บันยะบันยัง เบี้ยใบ้ลายทาง
คนชั่วไม่มี คนดีมีไม่ได้ น้ำน้อยแพ้ไฟ ได้อย่างเสียอย่าง
เกาะไม่ยอมปล่อย อ้อยเข้าปากช้าง จับงูข้างหาง รู้แจ้งเห็นจริง
ไม่ตัดไม่ตาย ไม่ขายไม่ขาด ไม่มีใครฉลาด สามารถทุกสิ่ง
ความคุ้นเคยกัน เป็นญาติอย่างยิ่ง เหล้ายาปลาปิ้ง บุญมีมาเอง
ตัดไม้ไว้หน่อ ตัดพ่อไว้ลูก ปล่อยให้จูงจมูก ทายถูกตรงเผง

 


เรื่องในหมวดเดียวกัน