“สิ่งแวดล้อมอาจจะสำคัญเฉพาะผู้ที่ยังมีใจอ่อนแอ
แต่สำหรับพระอริยบุคคลแล้ว สิ่งแวดล้อมจะไปทำความหวั่นไหวหรือเปลี่ยนแปลงอะไรในท่านไม่ได้เลย”
ปรัชญามหายานและบทความเพิ่มเติม ๘ เรื่อง เรื่องมโนคำนึง หน้า ๓๘๔
อาจารย์เสถียร โพธินันทะ
//
Admin : –
(“สิ่งแวดล้อม” ว่าโดยคัมภีร์อภิธรรม ก็คือ “อารมณ์” นั่นเอง  อารมณ์ ๖ ไม่ว่าจะเป็น กามอารมณ์,มหัคคตอารมณ์,บัญญัติอารมณ์ ย่อมไม่สามารถทำให้จิตของพระอรหันต์ หวั่นไหว ด้วยอำนาจแห่ง อารัมมณานุสัย หรือ สัตตานานุสัย…
“โลกุตตรอารมณ์ คือ พระนิพพาน พ้นจากความเป็นอารัมมณานุสัย และสันตานานุสัยแล้ว ย่อมทำให้มรรคจิต ผลจิตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวเช่นเดียวกัน เพราะมรรคจิต-ผลจิต เป็นอัปปนาชวนะโลกุตตรจิต //)
=====00000=====

“อย่างน้อยที่สุดเราจะต้องบรรเทากิเลสในจิตของตนให้ลดน้อยลงมา กว่าระดับเดิม อย่างน้อยก็ด้วยการปฏิบัติตนตามศีล ๕ และประพฤติตนตามธรรมมีเมตตากรุณาเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว ที่จะนำสันติสุขมาให้แก่ตนเองและแก่สังคม”

ปรัชญามหายานและบทความเพิ่มเติม ๘ เรื่อง เรื่องมโนคำนึง หน้า ๓๘๔
อาจารย์เสถียร โพธินันทะ

(ขอขอบพระคุณ เพจ : เสถียร โพธินันทะ https://www.facebook.com/satiarpothinunta/?tn-str=k%2AF)