อย่าโกรธ เมื่อใครติเตียนพระพุทธเจ้า

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย! คนเหล่าอื่นอาจกล่าวติเตียนเรา ติเตียนพระธรรม หรือติเตียนพระสงฆ์.

ท่านทั้งหลายไม่พึงผูกอาฆาต ขุ่นเคือง ไม่พอใจในบุคคลเหล่านั้น. เพราะถ้าท่านทั้งหลายโกรธเคือง

หรือไม่พอใจในบุคคลที่กล่าวติเตียน ติเตียนพระธรรม หรือ ติเตียนพระสงฆ์นั้น อันตรายเพราะความโกรธเคืองนั้น ก็จะถึงเป็นของท่านทั้งหลายเอง.

ถ้าท่านทั้งหลายโกรธเคือง ไม่หรือพอในในบุคคลที่กล่าวติเตียนเรา ติเตียนพระธรรม หรือติเตียนพระสงฆ์ จะรู้ได้ละหรือว่า คำกล่าวของคนเหล่าอื่นนั้น

เป็นคำกล่าวที่ดี (สุภาษิต) หรือไม่ดี (ทุพภาษิต)?

” ไม่ทราบ พระเจ้าข้า.”

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย! ท่านทั้งหลายพึงชี้แจง (คลี่คลาย) หรือที่ไม่เป็นจริง ให้เห็นว่าไม่เป็นจริง ในข้อที่คนเหล่าอื่นกล่าวติเตียนเรา

ติเตียนพระธรรม หรือติเตียนพระสงฆ์ ให้เขาเห็นว่าข้อนั้นไม่จริง

ข้อนั้นไม่แท้ ข้อนั้นไม่มีในพวกเรา ข้อนั้นไม่ปรากฏในพวกเราดังนี้”

พรหมชาลสูตร ๙/๓

(คัดลอกจาก พระไตรปิฎก ฉบับสำหรับประชาชน หน้าที่ ๑๓๔)