เจริญพระพุทธคุณเป็นประจำเป็นการดี
พระพุทธคุณบทว่า “อรหํ” (อรหันต์)

…..โดยที่แท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น “เป็นผู้ไกล” คือทรงดำรงอยู่ในที่อันไกลแสนไกลจากกิเลสทั้งปวง (โลภะ โทสะ โมหะ) เพราะทรงกำจัดเสียซึ่งกิเลสทั้งหลายพร้อมทั้งวาสนา (กิริยาทางกายและวาจาที่เคยสั่งสมมาหลายภพชาติด้วยอำนาจของกิเลส)** ด้วยมรรค (อริยมรรค) เพราะฉะนั้นจึงทรงพระนามว่า “อรหํ” (อรหันต์) เพราะเป็นผู้ไกล (จากกิเลสทั้งปวง).
…..อนึ่ง ข้าศึกคือกิเลสทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคเจ้านั้นทรงทำลายเสียแล้วด้วยมรรค(อริยมรรค) เพราะฉะนั้นจึงทรงพระนามว่า “อรหํ” (อรหันต์) แม้เพราะทรงทำลายข้าศึก (คือกิเลส) ทั้งหลายเสีย.*
—————————-
*วิ.อ. (สมนฺต.๑) (บาลี) ๑/๑๑๖ (สฺยา.)
**กา ปนายํ วาสนา นาม ? ปหีนกิเลสสฺสปิ อปฺปหีนกิเลสสฺส ปโยคสทิสปโยคเหตุภูโต กิเลสนิสฺสิโต สามตฺถิยวิเสโส อายสฺมโต ปิลินฺทวจฺฉสฺส วสลสมุทาจารนิมิตฺตํ วิย. สารตฺถทีปนีฏีา เล่ม ๑ (มจร.)
…..ถามว่า; ก็วาสนานี้ เป็นอย่างไร ?
…..แก้ว่า; ความสามารถที่แตกต่างอันกิเลสอาศัยแล้ว ซึ่งเป็นสาเหตุของความพยายาม (กิริยาทางกายและวาจา) เช่นกับความพยายามของผู้มีกิเลสที่ตนยังละไม่ได้แล้ว รวมถึงของผู้มีกิเลสที่ตนละได้แล้ว เหมือนกับสาเหตุแห่งมารยาทที่ไม่งามของพระปิลินทวัจฉะผู้มีอายุ (ถึงแม้พระปิลินทวัจฉะ เป็นพระอรหันต์แต่ก็ยังละวาสนา คือ กิริยาทางกายและวาจาที่เคยสั่งสมมาด้วยอำนาจของกิเลสในอดีตไม่ได้ มีแต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้นที่ละได้)