#แสงเทียน
วรรณกรรมเรื่องแรกในชีวิต
ของ วศิน อินทสระ
บทที่ ๑๑ #ไปตายดาบหน้า ตอน ๒

“อนึ่ง บุรุษทั้งหลายต้องประกอบตน
ให้สมบูรณ์ด้วยคุณ ๓ ประการ
คือ มีสติ ๑ มีปัญญา ๑ มีความเพียร ๑
คุณทั้ง ๓ ประการฉะนี้จะต้องให้มีไว้ในตน
จึงจะชอบ จะคอยว่าสุดแล้วแต่บุญแต่กรรมนั้นไม่ได้
“ลูกรัก โดยเฉพาะความเพียรนั้น
เป็นสิ่งที่บุคคลพึงประกอบ
ความสำเร็จจะมีแก่บุคคลผู้เกียจคร้านมิได้เลย

พ่ออยากให้เจ้าแสวงหาปัญญาไว้ในตัวเจ้า
ทรัพย์คือปัญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์ทั้งปวง
เพราะเมื่อมีแล้วจะแจกจ่ายให้คนอื่นก็ไม่รู้จักหมดสิ้น
ใครจะมาปล้นช่วงชิงไปก็ไม่ได้

อันตรายต่างๆ มาเบียดเบียนก็ไม่พินาศ
และด้วยทรัพย์คือ ปัญญานี่เอง
เจ้าสามารถผดุงตระกูลของเราให้ดีขึ้น
สำหรับพ่อนั้นสายเสียแล้ว

ขอให้ลูกอย่าลำบากอย่างพ่อเลย
ไปตายเอาดาบหน้า ลูกรัก, ถ้าไม่ตายคงได้ดี”

“ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าเห็นดีเห็นงาม
ในคำสอนของบิดาแต่ยังเป็นห่วงอาลัยในท่าน
และมารดาพร้อมทั้งพี่สาวมายุสาด้วย

ข้าพเจ้าจึงเรียนท่านว่า เมื่อข้าพเจ้าไปเสียแล้ว
ใครจะช่วยเลี้ยงโคของบิดา
และใครจะช่วยมารดาตักน้ำผ่าฟืน
ท่านทั้งสองพูดเกือบจะพร้อมกันว่าไม่เป็นไร
พ่อและแม่ยังมีมายุสาอยู่อีกคนหนึ่ง
พอจะช่วยทำอะไรต่างๆ ได้
ขอให้ลูกเดินทางไปตักกศิลา
กับหมู่เกวียนซึ่งจะเดินทางไปในเร็ววันนี้

———–

#วรรณกรรมแสงเทียน
#เพจอาจารย์วศิน อินทสระ